Ερείπια ατάκτως ερριμμένα.

Θα μου πείτε πρέπει κάποιος να περιμένει τις δημοσκοπήσεις για να δει αυτό που ζει καθημερινά, σε όλους τους χώρους που κινείται;

Χρειάζονται οι αναλύσεις των δημοσιογράφων και των καλεσμένων πολιτικών τους, για να καταλάβεις αυτό που η καθημερινότητα ζωγραφίζει με τόσο έντονα χρώματα;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Πρόθεση ψήφου : 15,5 % το ΠΑΣΟΚ, 22,3% η Ν.Δ., τεράστιο το ποσοστό των αναποφάσιστων ( απογοητευμένων απ’ όλους, θα έλεγα), στο 2% η Ντόρα ( έχει τη δική του σημασία).

Συσπείρωση κομμάτων: 35% ΠΑΣΟΚ, 65% Ν.Δ.

Το ΠΑΣΟΚ δημοσκοπικά εξαϋλώνεται!

Πρωτοφανή ποσοστά για ένα κόμμα που μόλις δύο χρόνια πριν, το εμπιστεύτηκε το 40 και κάτι τοις εκατό του λαού, ελπίζοντας ότι θα έβγαζε τη χώρα από το τέλμα στο οποίο την είχε οδηγήσει η θλιβερή κυβέρνηση Καραμανλή.

Το ΠΑΣΟΚ πληρώνει την αναποτελεσματικότητά του, τη πλήρη διάσταση λόγων και πράξεων, τις λάθος πολιτικές, την χωρίς έλεος επίθεση στα εισοδήματα των συνταξιούχων, των μισθωτών και των εργαζομένων, το αδιέξοδο της πολιτικής του συνεχόμενου δανεισμού, την κάκιστη εικόνα μιας Κυβέρνησης που δεν μπορεί να συνεννοηθεί για τα απλά και καθημερινά.

Το ΠΑΣΟΚ πληρώνει για τα πεπραγμένα του αλλά κυρίως διαψεύδει τις ελπίδες που απόθεσαν πάνω του, οι πολίτες της χώρας που έκαναν και υπομονή , έδειξαν και πρωτοφανή στωικότητα ακόμη σε μέτρα που τους έθιγαν σε μεγάλο βαθμό. Έστειλαν το τελευταίο τους μήνυμα στις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση και σήμερα απομακρύνονται απογοητευμένοι, φοβισμένοι και τρομαγμένοι μπροστά στην πρωτοφανή επίθεση εναντίον τους και εναντίον των οικογενειών τους. Όχι τόσο γιατί τους μειώθηκαν οι μισθοί, αλλά γιατί βλέπουν ότι δεν υπάρχει ούτε σχέδιο, ούτε προοπτική. Γιατί ο πάτος του βαρελιού πηγαίνει ολοένα και πιο κάτω. Γιατί νοιώθουν ότι απέναντι τους έχουν έναν «αντίπαλο» που δεν μπορούν να τον εμπιστευθούν άλλο. Γιατί το μόνο που βλέπουν είναι αλλεπάλληλες δέσμες μέτρων «κατά ριπάς» που θερίζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες καταβαραθρώνοντας το βιοτικό επίπεδό τους και πετώντας τους στον κοινωνικό Καιάδα της φτώχειας, της ανεργίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης. Ένα μαρτύριο που δεν έχει τέλος.

Η Ν.Δ. «πανηγυρίζει αλλά γιατί; Η δημοσκοπική της επιρροή είναι μικρότερη από αυτή που είχε πριν ένα χρόνο!

Ζει και επιβιώνει πολιτικά από τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική της απορρίπτεται με τόσο εκκωφαντικό τρόπο και  μου κάνει εντύπωση που κάποιοι δεν το βλέπουν! Ακόμη και με τη γλώσσα των αριθμών αν ήθελε να μιλήσει κάποιος εύκολα θα έφτανε στο συμπέρασμα ότι αυτή η εικόνα είναι αποκλειστικά το αποτέλεσμα των διαφορετικών συσπειρώσεων. Η λαϊκίστικη πολιτική Σαμαρά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση το κόμμα του. Γνωρίζει και καταλαβαίνει ο λαός ποιοι είναι υπεύθυνοι για το κατάντημα της χώρας. Δεν ξέχασε τα «κατορθώματα» της κυβέρνησης Καραμανλή. Και δεν πείθεται ότι με το κλείσιμο του ματιού σε όλους – ακόμα και στα ρουσφέτια της γαλάζιας συνέντευξης – μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα. Τι να πει κανείς και τι να ομολογήσει:

Τις δηλώσεις Καραμανλή για νοικοκύρεμα της οικονομίας και το περιορισμό της αλόγιστης δαπάνης του κράτους το 2006; Τις υποσχέσεις του ιδίου ότι το έλλειμμα θα κατέβει στο 2,5% το 2008; Τους φανφαρονισμούς Σαμαρά ότι θα μειώσει το έλλειμμα σε ένα χρόνο το 2010; Τα πυροτεχνήματα για επαναδιαπραγμάτευση ή τις κραυγές για εκλογές;

Αν προσθέσει κανείς σε αυτά και τις «επαναστατικές» κορώνες των υπολοίπων κομμάτων, καταλαβαίνει εύκολα ότι η απαξίωση είναι συνολική. Οι υπάρχοντες κομματικοί μηχανισμοί όχι μόνο δεν πείθουν αλλά δεν γίνονται και αποδεκτοί. Ότι μαζί με την κρίση και την εξαφάνιση των νοικοκυριών εξαφανίζεται και το υπάρχον «πολιτικό δυναμικό» της χώρας, που είτε αδυνατεί να δώσει λύσεις, είτε προσπαθεί να επιβιώσει σαν παρασιτικό έντομο, από το «αίμα» που χύνει καθημερινά ο εργαζόμενος.

Και αν κάποιοι ονειρεύονται νέα σχήματα και νέες παρεμβάσεις ας κρατήσουν σαν παράδειγμα την εξαφάνιση της Μπακογιάννη. Τετέλεσται με βάση τις δημοσκοπήσεις αλλά και την αδυναμία να αρθρώσει σοβαρό πολιτικό λόγο. Αναμενόμενο θα μου πείτε. Συμφωνώ.

Μήνυμα και για κάποιους που πριν από λίγο βρισκόταν στο ΠΑΣΟΚ και επιχείρησαν ηρωική έξοδο, επειδή οραματίζονται μια συγκυβέρνηση και άρα και συνευθύνη για την πορεία της χώρας. Αυτοί που προτιμούν να συμμετέχουν σε παρασυναγωγές και να μιλούν για όλα και όχι για τις δικές τους ευθύνες σαν κυβερνητικοί υπεύθυνοι πριν από μερικά χρόνια. Φλώριδης κ.τ.λ.

Όταν όμως το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται και γίνεται εχθρικό για τους πολίτες οι λύσεις συνήθως δεν είναι ομαλές. Και μη βιαστείτε να μιλήσετε για τρομοκρατία. Μακριά από εμένα τέτοιες λογικές. Άλλωστε η καθημερινή τρομοκρατία είναι σε εξέλιξη και από πολιτικούς και από ΜΜΕ και από μεγαλοδημοσιογράφους που «κλαίνε» για τη φτώχεια του λαού, απολαμβάνοντας μοναδικά προνόμια.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι φωνές για συγκυβέρνηση πληθαίνουν.  Δεν είναι τυχαίο ότι στη λογική της διαφυγής, άρα των εκλογών, μπαίνουν ολοένα και περισσότεροι. Δεν είναι τυχαίος ο βομβαρδισμός για συναινέσεις και συμφωνίες. Δεν είναι τυχαία η καλλιέργεια μιας λογικής που θέλει μη πολιτικούς να αναλαμβάνουν τη σωτηρία της χώρας. Κάτι σαν τον Άραβα που θα αναλάβει τον Παναθηναϊκό. Και δεν είναι τυχαίο ότι όσο καλλιεργούνται οι αυταπάτες τόσο περισσότερο ματώνει ο λαός. Και τόσο πιο αδύναμος γίνεται.

Τι άλλο μπορεί να σημαίνει το ότι, η πλειοψηφία δεν θέλει να φύγουμε από το ευρώ αλλά δεν συμφωνεί με το μνημόνιο; Τι μπορεί να σημαίνει ότι το 80% δεν βλέπει καμία προοπτική για τη χώρα; Τι μπορεί να σημαίνει το 60% του καταλληλότερου «κανένα»;

Απογοήτευση και οργή!

Σημειώνει ο Δελαστίκ σε άρθρο του στο ΕΘΝΟΣ τα εξής απλά:

«Ο πρωθυπουργός παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο 115% του ΑΕΠ (ή 127% με τις στατιστικές λαθροχειρίες που έκανε η κυβέρνηση) και όπως ανακοίνωσε το ΔΝΤ του χρόνου θα το έχει εκτοξεύσει μέσω του Μνημονίου στο ανατριχιαστικό ύψος του… 190%!!!

Ναι, 70 εκατοστιαίες μονάδες θα έχει αυξήσει το δημόσιο χρέος μέσα σε τρία μόλις χρόνια πρωθυπουργίας του ο Γ. Παπανδρέου! Φρικιαστικό! Ιδίως αν το συγκρίνει κανείς με το γεγονός ότι στα 16 ολόκληρα προηγούμενα χρόνια, από το 1993 έως το 2009, το ελληνικό δημόσιο χρέος κυμαινόταν, λίγο πάνω-λίγο κάτω, από το 100% του ΑΕΠ, με μέγιστες τιμές το 115% του Κ. Καραμανλή και το 111% του 1993. Τότε που ο κατά τα άλλα «νοικοκύρης» Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της εφιαλτικής πρωθυπουργίας του είχε εξακοντίσει το χρέος στο 111% του ΑΕΠ από το 69% που του το είχε παραδώσει ο «σπάταλος» Ανδρέας Παπανδρέου!»

Μια χώρα χωρίς προοπτική, ένας λαός χωρίς μέλλον, πολίτες τρομαγμένοι και φοβισμένοι, εργαζόμενοι σε μόνιμη φτώχεια, κόσμος που αλληλοσπαράσσεται, υπάλληλοι σε εργασιακή εφεδρεία και νέοι σε μόνιμη ανεργία… Το κατάλληλο μίγμα για να εμφανιστούν οι σωτήρες που θα μας πάρουν μακριά από τους κακούς πολιτικούς!

Αυτό φοβάμαι περισσότερο όταν διαβάζω τις δημοσκοπήσεις .Περισσότερο και από το εκκαθαριστικό της πετσοκομμένης μισθοδοσίας. Περισσότερο και από τους αναδρομικούς φόρους. Περισσότερο και από το αύριο που μας ξημερώνει…

Advertisements

Τριβές μεταξύ ανέργων και εφοριακών!

Κόκκινη κάρτα αντικρίζουν στις εφορίες εκατοντάδες άνεργοι που έχουν λάβει το εκκαθαριστικό σημείωμα της έκτακτης εισφοράς και σπεύδουν για να υποβάλουν αίτηση διαγραφής της.

Μια λέξη στην επίμαχη υπουργική απόφαση για την εφαρμογή της εισφοράς έχει προκαλέσει σύγχυση στους αρμόδιους υπαλλήλους του τμήματος Εισοδήματος των εφοριών και νευρική κρίση στους άνεργους φορολογούμε- νους. Τι συμβαίνει;

Με βάση όσα ορίζονται στην εγκύκλιο 1167 που αφορά στην υπουργική απόφαση εφαρμογής της έκτακτης εισφοράς και η οποία εστάλη στις εφορίες, μεταξύ άλλων, απαλλάσσονται από αυτήν οι μακροχρόνια άνεργοι, όσοι το 2011 λαμβάνουν επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ «εφόσον δεν έχουν κατά το χρόνο της βεβαίωσης πραγματικά εισοδήματα».

Η λέξη «χρόνος» της βεβαίωσης είναι αυτή που έχει προκαλέσει τη σύγχυση και τις τριβές εφοριακών και άνεργων φορολογούμενων.

Στις εφορίες εμφανίζονται φορολογούμενοι οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους εντός του 2011, δηλαδή δούλεψαν για κάποιες ημέρες ή μήνες εντός του 2011, απολύθηκαν στη συνέχεια και λαμβάνουν σήμερα επίδομα ανεργίας.

Σε αρκετές εφορίες, όχι σε όλες, λαμβάνουν αρνητική απάντηση όταν ζητούν να διαγραφεί η εισφορά για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2011 με το σκεπτικό ότι κατά το «χρόνο» της βεβαίωσης της εισφοράς, δηλαδή το 2011, είχαν πραγματικά εισοδήματα αφού πραγματοποίησαν έστω και μερικά μεροκάματα πριν απολυθούν.

Με άλλα λόγια, οι εφορίες ερμηνεύουν τη λέξη «χρόνο» ως «έτος». Από το υπουργείο Οικονομικών, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι κατά πάγια ερμηνεία οι λέξεις «χρόνος βεβαίωσης», σημαίνουν τη στιγμή βεβαίωσης.

Αν δεχτεί αυτήν την ερμηνεία η εφορία τότε ο άνεργος απαλλάσσεται από την εισφορά. Το θέμα είναι εις γνώση της ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών αλλά προς το παρόν δεν έχει αποφασιστεί η έκδοση ερμηνευτικής εγκυκλίου προκειμένου να διευθετηθεί. Αν δεν γίνει αυτό όμως ή τουλάχιστον αν δεν δοθούν προφορικές οδηγίες προς τις εφορίες τότε πολλοί άνεργοι κινδυνεύουν να μην γλιτώσουν την πληρωμή της έκτακτης εισφοράς.

Σε κάθε περίπτωση τα παραπάνω δείχνουν και το βαθμό γραφειοκρατίας που επικρατεί στο ελληνικό φορολογικό σύστημα και ταλαιπωρεί τους φορολογούμενους αφού προκειμένου να εφαρμοστεί ένας νόμος απαιτούνται συνεχώς ερμηνευτικές εγκύκλιοι.

Καλή αρχή !

Από υπερατλαντικά εδάφη ανακοίνωσε ο Β. Βενιζέλος πως από πρώτης Οκτωβρίου -με το νέο θαυματουργό μισθολόγιο- οι αποδοχές των εργαζόμενων στο δημόσιο ψαλιδίζονται 20% επιπλέον.

Γαρνίροντας την στυφή εξαγγελία με τα γνωστά καρυκεύματα περί «θυσιών του λαού», «υπευθυνότητας» και τα συναφή. Πριν καλά-καλά χωνέψουμε το χαράτσι στ’ ακίνητα ήρθε μια ακόμη κατραπακιά. Αυτό θα γίνεται από τούδε και στο εξής. Συνεχείς δέσμες λιτότητας, με κύματα ιδιωτικοποιήσεων και στρατιές «εργασιακής εφεδρείας».

Τουλάχιστον ο ΥΠΕΘΟ αποδεικνύεται συνεπής με τα λεγόμενά του όταν (ως νέος Τσόρτσιλ) μάς προϊδέασε ν’ αναμένουμε «αίμα και δάκρυα». Όσο κι αν το αίμα το μυρίστηκαν ήδη οι καρχαρίες των επενδυτικών κεφαλαίων και σπεύδουν να κατασπαράξουν την λεία τους.

Από την άλλη ήτανε συγκλονιστική η προσπάθεια του Πρετεντέρη να διαφυλάξει από τα δημοσκοπικά ευρήματα τον Βενιζέλο στη χθεσινή εκπομπή. Και όπως παλιότερα στάθηκε με την μοναδική αντικειμενικότητα στην ανάλυση των μετρήσεων:

«Κατάρρευση του Παπανδρέου» από τη μία. «Ε, να αν με ρωτούσανε για το Βενιζέλο θα έλεγα ότι είναι ακόμη νωρίς να τον κρίνω»! Οι μεγάλες αδυναμίες και οι έχθρες δεν κρύβονται!

Για τις δημοσκοπήσεις αναλυτικά αργότερα…