Οι αγανακτισμένοι και οι … ζαλισμένοι!

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αν ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης σκέφτεται πριν να μιλήσει ή αντίθετα μιλά χωρίς να σκέφτεται. Δεν έχει πει και λίγα όλα αυτό το διάστημα και ομολογουμένως κάθε του αναφορά δημιουργεί και ένα πρόβλημα στην Κυβέρνηση. Τελευταίο του χτύπημα η βιαστική, πρόχειρη και εντελώς επιφανειακή αναφορά του στο «κίνημα των αγανακτισμένων».

Σε συνέντευξή του στο «Έθνος της Κυριακής», ο Θ. Πάγκαλος δήλωσε ότι πως η διαμόρφωση ενός πολιτικού κινήματος δεν εξαρτάται από τα «like» και τα «unlike» του Facebook.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την Αίγυπτο, όπου το κίνημα που ξεκίνησε από το Διαδίκτυο πέτυχε μεν την πτώση του Μουμπάρακ, όμως στη χώρα ήλθε μια στρατιωτική δικτατορία.

«Πολιτικό κίνημα θα σχηματιστεί όταν στα πανό δεν βλέπουμε μια διαρκή άρνηση όπου τεράστια «όχι» δεσπόζουν και καταπίνουν τα πάντα, αλλά όταν δούμε μια ιδέα για την οποία αξίζει κάποιος να κάνει θυσίες» δήλωσε.

Την εκτίμηση μου για τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις των πολιτών και το μέλλον τους την κατέθεσα στο άρθρο μου με τίτλο: « Αγανακτισμένοι στη Λάρισα»

Αναλυτικά ΕΔΩ

Οι πολιτικοί και μάλιστα αυτοί που κατέχουν κρίσιμες κυβερνητικές ή κομματικές θέσεις θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι πολύ πιο προσεκτικοί όταν καλούνται να ερμηνεύσουν ένα κοινωνικό φαινόμενο και κυρίως να προσπαθήσουν να ακούσουν τη βουή της κοινωνίας που αναδύεται μέσα από αυτό.

Προφανώς και κινήματα δεν δημιουργούνται μέσα από το facebook και προφανέστερα δεν χρειάζεται το facebook για να αντιληφθεί κάποιος το μέγεθος της κοινωνικής αντίδρασης που ορθώνεται απέναντι στις ασκούμενες οικονομικές πολιτικές. Ο κ. Πάγκαλος αγνοεί όμως ότι καλώς ή κακώς υπάρχουν μέσα επικοινωνίας που μπορούν να ειδοποιήσουν και να ενημερώσουν. Καταλαβαίνω ότι αγνοεί τη δύναμή τους κάτι που είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Επαναλαμβάνει το γνωστό πολιτικό σλόγκαν : «Έχεις πρόταση ή κάνεις μόνο κριτική;», με έναν διαφορετικό τρόπο αγνοώντας, φαντάζομαι ηθελημένα, ότι η συγκεκριμένη κινητοποίηση παίρνει τη μορφή αμφισβήτησης όχι απλά της κυβερνητικής πολιτικής αλλά συνολικά του πολιτικού συστήματος της χώρας, μέρος του οποίου αποτελεί και ο ίδιος.

Η αντίδραση απέναντι στα κόμματα και τους πολιτικούς που έχει πριν από καιρό προαναγγελθεί έχει τη βάση της στην ίδια τους τη λειτουργία αλλά και στην αδυναμία τους να κατανοήσουν τις πραγματικές διεργασίες που πραγματοποιούνται στην κοινωνία.

Το πολύχρωμο του πλήθους που συγκεντρώνεται αμφισβητεί την εντιμότητα, την διορατικότητα, την αποτελεσματικότητα αλλά και τη δυνατότητα να δώσουν λύσεις στα οξυμμένα προβλήματα του τόπου. Καταδικάζει την ατιμωρησία των υπευθύνων για το κατάντημα της χώρας και υπογραμμίζει την κρίση αξιοπιστίας της πολιτικής.

Θεωρεί ότι δεν μπορούν να το εκφράσουν οι υπάρχοντες πολιτικοί φορείς.

Σημειώνει ο Παύλος Τσίμας σε άρθρο του:

«Προσέξτε πώς απαντούσε, την ίδια μέρα, ένας ομοϊδεάτης του Πάγκαλου, ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός Λοράν Φαμπιούς, όταν η Μοντ τον ρώτησε αν το φαινόμενο των «αγανακτισμένων» της Ισπανίας θα μπορούσε να μεταδοθεί και στην Γαλλία: «Αυτό που συμβαίνει στην Ισπανία και σε κάποιες αραβικές χώρες εκφράζει μια άρνηση στη μοίρα της μιζέριας και της ανεργίας, την ανάγκη που νιώθουν οι άνθρωποι, οι νέοι προπάντων, για μια ελπίδα, την απαίτησή τους για αξιοπρέπεια. Αυτό, ναι, θα μπορούσε να συμβεί και στην Γαλλία. Γιατί και εδώ υπάρχει ο κίνδυνος μιας ολικής ρήξης ανάμεσα στον λαό και τους εκπροσώπους του.»

Απορώ πώς ένας ευφυής άνθρωπος, όπως ο Πάγκαλος, δεν βλέπει τον κίνδυνο της ρήξης- κι ας είναι εδώ απείρως μεγαλύτερος απ ότι στην Γαλλία…»

Αναλυτικά ΕΔΩ

Το παράδειγμα της Αιγύπτου προφανώς και είναι παντελώς άσχετο με την πραγματικότητα στην Ελλάδα. Γιατί ο Θ. Πάγκαλος ξεχνά ότι εδώ εκλέχτηκε δημοκρατικά μια Κυβέρνηση πριν από ενάμιση χρόνο, με μεγάλη πλειοψηφία, επειδή ακριβώς υποσχέθηκε να αλλάξει τα αυτονόητα. Αν σήμερα ξεχειλίζει η απογοήτευση και η ανασφάλεια για τον απλό κόσμο και κυρίως για τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, έχει να κάνει με την πλήρη αντίθεση ανάμεσα στα υπεσχημένα και τα πεπραγμένα. Αυτό είναι κυρίως ευθύνη των κυβερνώντων και όχι όσων ζούνε τις συνέπειες αντιφατικών επιλογών από την πλευρά της Κυβέρνησης.

Αντί λοιπόν ο Πάγκαλος με περισσή ευκολία να μηδενίζει τη σημασία των κοινωνικών αντιδράσεων και να προσπαθεί με υπερβάσεις στη λογική να συγκρίνει ανόμοιες καταστάσεις θα μπορούσε να αναρωτηθεί το μέγεθος της συνεισφοράς της σημερινής Κυβέρνησης στη δημιουργία αι ανάπτυξη αυτών των «κινημάτων».

Πάντως όποιος κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του στα μηνύματα της κοινωνίας βρίσκεται συνήθως μπροστά σε οδυνηρές εκπλήξεις….

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s