Νέες εντάξεις σχολείων στο ΕΣΠΑ

Με το ποσό των 5,7 εκατομμυρίων ευρώ περίπου, θα χρηματοδοτηθεί  μέσω του ΕΣΠΑ η επέκταση και κατασκευή 3 σχολείων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στους νομούς Μαγνησίας και Τρικάλων, προκειμένου να καλυφθούν πιεστικές  εκπαιδευτικές ανάγκες και  σημαντικές ελλείψεις σε βασικές υποδομές. Τις σχετικές αποφάσεις υπέγραψε σήμερα η  Γ.Γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδας κ.  Καλλιόπη Γερακούδη, εντάσσοντας στο ΕΣΠΑ Θεσσαλίας  τα εξής έργα:

-«7ο δημοτικό σχολείο Νέας Ιωνίας – Μελισσάτικα» στο ν. Μαγνησίας, με προϋπολογισμό 1.670.000  ευρώ. Πρόκειται για την κατεδάφιση του παλιού και την κατασκευή νέου κτιρίου Δημοτικού Σχολείου στα Μελισσάτικα της Νέας Ιωνίας. Το κτίριο θα κατασκευαστεί σε οικόπεδο εμβαδού 1.525 τ.μ., θα έχει κάλυψη 638 τ.μ. και συνολικό εμβαδό 1.300 τ.μ. περίπου. Το διδακτήριο θα αποτελείται από έξι αίθουσες διδασκαλίας και 4 εργαστήρια, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εγκεκριμένου κτιριολογικού προγράμματος, ενώ θα διαθέτει επίσης όλους τους απαραίτητους  χώρους διοίκησης, καθώς και  κοινωνικούς και βοηθητικούς χώρους.

 -«2ο δημοτικό σχολείο δήμου Πορταριάς – Άλλης Μεριάς» στο ν. Μαγνησίας, με προϋπολογισμό 1.819.160  ευρώ. Πρόκειται για την κατασκευή νέου κτιρίου Δημοτικού Σχολείου στην Άλλη Μεριά Πορταριάς του δήμου Βόλου. Το κτίριο θα κατασκευαστεί σε οικόπεδο εμβαδού 4.140τ.μ., θα έχει κάλυψη 592 τ.μ. και συνολικό  εμβαδόν κτιρίων 1000 τ.μ. περίπου. Το διδακτήριο θα διαθέτει έξι αίθουσες διδασκαλίας και 4 εργαστήρια, καθώς και όλους τους απαραίτητους κοινωνικούς και βοηθητικούς χώρους και  χώρους διοίκησης.

 -«Επέκταση διδακτηρίου δημοτικού σχολείου Μεγάλου Κεφαλόβρυσου» στο ν. Τρικάλων , με προϋπολογισμό 2.215.000 ευρώ. Στο πλαίσιο του έργου θα γίνει η επέκταση και πλήρης αποπεράτωση του κτιρίου του Δημοτικού Σχολείου Μεγάλου Κεφαλόβρυσου, σε οικόπεδο συνολικού εμβαδού 3.000τ.μ. περίπου. Το νέο κτίριο θα αποτελείται από δύο τμήματα:  ισόγειο εμβαδού 160τ.μ. περίπου και διώροφο κτίριο εμβαδού περίπου 950τ.μ.Το διδακτήριο θα αποτελείται από τους χώρους διοίκησης, τους κοινωνικούς και βοηθητικούς χώρους, τους χώρους άθλησης, έξι αίθουσες διδασκαλίας από τις οποίες οι τρεις είναι στο νέο κτίριο και 4 εργαστήρια σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εγκεκριμένου κτιριολογικού προγράμματος

Advertisements

Με το φόβο της ανεργίας τρεις στους δέκα εργαζόμενους

Φοβισμένοι και ανήσυχοι εμφανίζονται οι Έλληνες εργαζόμενοι για το εργασιακό τους μέλλον εν μέσω της ύφεσης, καθώς το28%δηλώνει ότι ανησυχεί πως θα χάσει τη δουλειά του ενώ επτά στους δέκα θα ήθελαν να απασχολούνται σε άλλη θέση εργασίας, σύμφωνα με έρευνα που παρουσιάστηκε την Πέμπτη. Η πλειονότητα των εργαζομένων θα δικαιολογούσε, σύμφωνα με την έρευνα, μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης από τον εργοδότη μόνο εάν προέβλεπαν περικοπές και για τη διοίκηση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας της Workmonitor, που πραγματοποιήθηκε από την Randstad, δείχνουν ότι οι προσδοκίες και οι ανησυχίες των εργαζομένων στην Ελλάδα συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την τρέχουσα οικονομική κρίση.

Οι τέσσερις στους δέκα εργαζόμενους εκφράζονται πιο αρνητικά για τους εργοδότες τους σε σχέση με το παρελθόν, ενώ το 79%των ερωτηθέντων δήλωσαν μέτρα των εργοδοτών για την αντιμετώπιση της κρίσης μόνο εάν περιλάμβαναν και περικοπές για την ίδια τη διοίκηση.

Υπό τις παρούσες συνθήκες το 40% των εργαζομένων δηλώνει ότι στο εργασιακό του περιβάλλον επικρατεί ανησυχία και ένταση. Την ίδια στιγμή, το 72 % δηλώνει πως θα επιθυμούσε να απασχολείται σε κάποια άλλη θέση εργασίας. Σύμφωνα με την έρευνα, το 16,8% των εργαζομένων άλλαξε εργασία τους τελευταίους 6 μήνες: Από αυτούς, το 43%άλλαξε από προσωπική επιθυμία, το 34% επειδή επιθυμούσε να βρει καλύτερες συνθήκες εργασίας, το 26% των επειδή ήταν δυσαρεστημένοι από τον εργοδότη τους και 20% μετακινήθηκαν λόγω προσωπικής φιλοδοξίας – διεκδίκηση ανώτερης διοικητικής θέσης.

Σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, όπως αυτή της Ιταλίας, το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων στην Ελλάδα (90%), δηλώνουν ότι οι εργοδότες οφείλουν να προσφέρουν εκπαίδευση στους εργαζόμενους. Ταυτόχρονα, η πλειονότητα του δείγματος (70%) εκφράζει την πεποίθηση ότι η εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται από το κράτος όταν κάποιος εργαζόμενος χάσει την εργασία του.

Η έρευνα Workmonitor για τις τάσεις της αγοράς εργασίας διεξάγεται σε 23 χώρες σε όλο τον κόσμο και δημοσιεύεται 4 φορές το χρόνο. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 400 ατόμων, το χρονικό διάστημα μεταξύ 21 Ιανουαρίου και 9 Φεβρουαρίου για λογαριασμό της Randstad από την εταιρία Survey Sampling International.

Περί εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης…

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι εξαγγελίες των μεταρρυθμίσεων (με ή χωρίς εισαγωγικά), έχουν πάντοτε ένα χαρακτήρα – πώς να το πω – διαφημιστικού προγράμματος.

Είναι προσεγμένες, τονίζεται το γενικό και αποκρύπτεται το ειδικό, πολλές φορές πίσω από τις λέξεις κρύβονται άλλες προθέσεις και γενικότερα δίνονται με έναν τρόπο που  να ακούγονται ή να διαβάζονται ευχάριστα.

Ακούσαμε λοιπόν κυρίως αναφορές για τα λιγότερα εξεταστέα μαθήματα, την εισαγωγή υπολογιστών στην εκπαίδευση, την τόνωση της κριτικής ικανότητας των μαθητών, το χτύπημα της άκριτης απομνημόνευσης, τις νέες δυνατότητες επιλογών και κατευθύνσεων κ.ο.κ.

Προτάσεις πολλές αλλά χωρίς να υπάρχει, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, ο προσδιορισμός της κεντρικής κατεύθυνσης αυτών των αλλαγών.

 Ένα Λύκειο πιο ελκυστικό για τους μαθητές; Πιο παραγωγικό για τους ίδιους και τους καθηγητές τους; Πιο σύγχρονο ; Πιο δημοκρατικό; Πιο αποτελεσματικό ; Με λιγότερο κόστος για τις οικογένειες και με λιγότερο άγχος για τους μαθητές; Επιστημονικά αρτιότερο; Εκπαιδευτικά ολοκληρωμένο;

Ένα στάδιο εκπαίδευσης όπου δεν προετοιμάζεσαι απλά για τις τελικές εξετάσεις, αλλά παίρνεις την απαιτούμενη μόρφωση; Τι ακριβώς;

Γιατί στον αντίποδα των αναφορών της ηγεσίας του Υπουργείου βρίσκονται οι εικόνες της σκληρής πραγματικότητας:

Μαθητές που στοιβάζονται σε αίθουσες κλουβιά, σε αντιπαιδαγωγικά και παλιά κτίρια.

Υλικοτεχνική υποδομή ξεπερασμένη, παλαιά, που κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Δημόσια χρηματοδότηση που ακολουθεί τις επιταγές του μνημονίου και παραμένει σταθερά μικρή, ελλιπής και αδύναμη να ικανοποιήσει τις πραγματικές ανάγκες της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Εκπαιδευτική διαδικασία που στρέφει αναγκαστικά γονείς και μαθητές στις δαγκάνες της ελεύθερης αγοράς και του ιδιωτικού τομέα.

Αυξημένος ρόλος αλλά με ασαφή χαρακτηριστικά των Πανεπιστημίων στην επιλογή των εισακτέων.

Αυτά προφανώς και δεν λέγονται ή σε κάθε περίπτωση δεν απαντιούνται με τις δηλώσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Το θέμα όμως είναι ότι όλα αυτά υπάρχουν και γίνονται. Είναι η πραγματικότητα της παιδείας στη χώρα μας σήμερα. Και επιπλέον είναι ο τομέας εκείνος που το σύνολο των πολιτικών που μέχρι σήμερα έχουν ακολουθηθεί, έχουν αποτύχει παταγωδώς!!!

Τυχαίο; Καθόλου. Αν αναλογιστεί κανείς τα τεράστια συμφέροντα που λυμαίνονται και τον χώρο της Παιδείας. Για αυτό είμαι επιφυλακτικός και κρατώ μικρό καλάθι, όχι για τις προθέσεις αλλά για τα απτά αποτελέσματα αυτών των εξαγγελιών.

Μακάρι να διαψευστώ….