Κατά πως … μας συμφέρει…

Μετά την παρέμβαση του ΝΑΤΟ που βομβαρδίζει εξ’ ουρανού -υιοθετώντας τους αντικανταφικούς που προελαύνουν, υπό τις φτερούγες του, μέσω εδάφους- η μοίρα του επικεφαλής της «Τζαμαχιρία» στην Λιβύη φαίνεται προδιαγεγραμμένη.

Εκεί η επικράτηση των εκπροσώπων του «ένοπλου ανθρωπισμού» φαντάζει θέμα χρόνου.

Λίγο πιο μακριά, στην Συρία, το αιμοσταγές καθεστώς Άσαντ δολοφόνησε ανεξακρίβωτο αριθμό διαδηλωτών –ίσως κι εκατοντάδες. Το σοσιαλιστικό κόμμα «Μπάαθ» (που βρίσκεται στην εξουσία περίπου μισό αιώνα) έχει επιβάλλει ένα κλίμα βίας και τρομοκρατίας. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι υφίσταται στην χώρα «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» από το 1963.

Ωστόσο οι Η.Π.Α. έσπευσαν να διαβεβαιώσουν πως η εξουσία των εκεί αλαουιτών (αλεβίδες μουσουλμάνοι) δεν κινδυνεύει μ’ έξωθεν επέμβαση.

Εκτός από κυνικός ο «ένοπλος ανθρωπισμός» είναι και επιλεκτικός. Μπορεί ο Άσαντ να μην ανήκει σ’ αυτό που πρώην πρόεδρος των Η.Π.Α. χαρακτήριζε «δικά μας καθάρματα», αλλά είναι σεβαστός μέχρις ώρας.

Advertisements

Ονειρεύεται αυτοδύναμη κυβέρνηση

Οριοθέτησε την πολιτική του στρατηγική ο Αντ. Σαμαράς, επιχειρώντας να βάλει τέρμα σ’ εσωκομματικούς ψιθύρους και σε υφέρπουσες αντιζηλίες μεταξύ στελεχών της ΝΔ.

Εξήγησε πως στοχεύει σ’ αυτοδύναμη πρωθυπουργία και κατήγγειλε τόσο τα σενάρια πιθανής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ ή τον ΛΑ.Ο.Σ., όσο και της στήριξης σχήματος από εξωπολιτικούς παράγοντες. Κάτι που είναι ευθεία προέκταση της ως τώρα προσπάθειάς του, μιας και αγωνίζεται για την μέγιστη δυνατή συσπείρωση της λαϊκής δεξιάς στο κόμμα του. Επί της ουσίας ο αρχηγός της μείζονος παράταξης του χώρου επιχειρεί να φράξει τις τρύπες του μηχανισμού, που οδηγούν σ’ ανεπιθύμητες διαρροές. Από την άλλη μια σειρά προσώπων που λειτουργούν (παραθεσμικά) ως συμβουλάτορες του Σαμαρά δημιουργούν εντάσεις και τριβές.

Ονόματα όπως του Χρ. Λαζαρίδη, του Φ. Κρανιδιώτη, του Β. Ζήση και του Δ. Σταμάτη ανεβάζουν την πίεση των υπολοίπων. Το πώς θα διευθετήσει την όλη δυσαρέσκεια ο αρχηγός θα καθορίσει αρκετά, για το μέλλον του.

Αλλά από την άλλη το σίγουρο είναι ότι ο Σαμαράς διαθέτει αρκετή φαντασία! Γιατί το να δηλώνεις ότι διεκδικείς αυτοδύναμη κυβέρνηση , όταν το κόμμα σου βρίσκεται σε αυτά τα χάλια, αποτελεί – αν μη τι άλλο – ένδειξη αδυναμίας διαμόρφωσης πολιτικής στρατηγικής.

Σε ότι αφορά τα σενάρια συνεργασιών , δεν νομίζω ότι  κάποιος του το ζήτησε και δεν νομίζω να του το ζητήσει και στο μέλλον.

Αν μάλιστα επιβεβαιωθούν τα σενάρια για εκλογές, που ακούγονται ολοένα και πιο συχνά τελευταία, η επόμενη ημέρα του στη ΝΔ δεν θα είναι  στρωμένη με ροδοπέταλα!