Επιλεκτικές δημοκρατικές «ευαισθησίες»!

Καταντάει κουραστικό να επισημαίνουμε τις επιλεκτικές ευαισθησίες των θεσμικών οργάνων της λεγόμενης «διεθνούς κοινότητας», αλλά και ο φαρισαϊσμός έχει τα όριά του.

Την ώρα που όλοι στηλιτεύουν το καθεστώς Καντάφι, λίγο πιο μακριά γίνονται κτηνώδεις πράξεις ακόμα μεγαλύτερης βαρβαρότητας, απ’ αυτές στην Λιβύη.

Στην Υεμένη η εκεί βασιλική τυραννία πυροβολεί (εν ψυχρώ) άοπλους διαδηλωτές, που διαμαρτύρονται για την εγκληματική της δραστηριότητα. Όσο για το Μπαχρέιν, με την πρόσκληση του ματοβαμμένου δικτάτορα εγκαταστάθηκαν στρατεύματα μιας άλλης σουνιτικής δεσποτείας εκ Σαουδικής Αραβίας. Ωστόσο «πέρα βρέχει» για τους κήνσορες του στρατοκρατούμενου ανθρωπισμού.

Δεν ζητά κάποιος βομβαρδισμούς κι εκεί, αλλά δυο λόγια καταδίκης των απροκάλυπτων σφαγών που συντελούνται.

Μάταιος κόπος είναι μεγάλο δέλεαρ να μείνει στα «σωστά χέρια» το πετρέλαιο.