Μόνος νικητής η λογική.

Στο τέλος ενός διεκδικητικού αγώνα εμφανίζονται πολλοί «νικητές» ειδικά αν το αποτέλεσμα είναι θετικό. Στην περίπτωση των μεταναστών – απεργών πείνας  ο μόνος  νικητής είναι η λογική.

Ήδη η αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα κόμματα καταδεικνύει ότι δεν ήτανε λίγοι εκείνοι που στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους ευχότανε να υπάρξουνε θάνατοι αθώων ανθρώπων. Η απογοήτευση τους από την εξέλιξη της ιστορίας είναι κάτι παραπάνω από φανερή.

Το παιχνίδι με τις λέξεις στις ανακοινώσεις των κομμάτων αλλά και των πρωταγωνιστών της υπόθεσης καταδεικνύει το πόσο κάποιοι είχανε επενδύσει στο αποτέλεσμα της «διαπραγμάτευσης».

Οι μετανάστες – απεργοί πείνας πανηγυρίζουν γιατί πέτυχαν τα περισσότερα απ΄ όσα ζήτησαν . Αν δεν κάνω λάθος το βασικό τους αίτημα ήτανε η νομιμοποίηση τους, κάτι το οποίο επίσης αν δεν κάνω λάθος, δεν το πέτυχαν. Το καθεστώς ανοχής προφανώς φέρνει τους μετανάστες σε επαφή με την ελληνική αστυνομία, η οποία είναι η αποκλειστικά αρμόδια να δώσει, αφού εξετάσει κατά περίπτωση, το καθεστώς ανοχής! Καθεστώς ανοχής δεν σημαίνει άδεια παραμονής.

Οι μετανάστες – απεργοί πείνας μπορούν να νοιώθουν δικαιωμένοι γιατί με τον αγώνα τους έκαναν ακόμη πιο γνωστό το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, σε μία χώρα που οι δημοκρατικές της πεποιθήσεις και οι κοινωνικές ευαισθησίες των πολιτών της πνίγονται από τους σχεδιασμούς των – εκ του ασφαλούς – συμμάχων της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όσοι μιλούνε για «προδοτική στάση της Κυβέρνησης» και για το ότι «υπέκυψε στις απαιτήσεις των λαθρομεταναστών», ανάμεσα τους και η ΝΔ, ψαρεύουν στα θολά νερά της ξενοφοβίας, που αναπτύσσεται σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως πολλές φορές αποδείχτηκε στη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Το παράδειγμα της ανόδου του Λεπέν τη δεκαετία του ’80 στη Γαλλία είναι το πιο χαρακτηριστικό. Αποδεικνύουν ταυτόχρονα ότι πίσω από ακραίες και επικίνδυνες κορώνες και λογικές, αποτελούν το εύφορο έδαφος για να αναπτυχθούν φασιστικές και ακραίες λογικές. Θυσιάζουν ακόμη και την υστεροφημία τους στη λογική του να κερδίσει δημοσκοπικούς πόντους.

«Η κυβέρνηση έσπειρε ανέμους, η χώρα θερίζει θύελλες!», είπε ο κ. Μιχελάκης αλλά δεν είπε τι θα έκανε η ΝΔ αν βρισκόταν στη θέση της Κυβέρνησης. Ο κ. Μιχελάκης καλό θα ήταν να ρωτήσει και τον πρόεδρο του τον κ. Σαμαρά για την ιστορία της λαθρομετανάστευσης. Έχει αρκετή εμπειρία από τη θητεία του ως Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πίσω από τις εθνικιστικές κραυγές και πίσω από την καταμέτρηση των πολιτικών κερδών ή των απωλειών από τη διαχείριση μιας ανθρωπιστικής κρίσης, υπάρχει το αίσθημα ανακούφισης της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της χώρας για το τέλος της συγκεκριμένης ιστορίας αλλά και το μόνιμο ερωτηματικό για το πότε και πως θα λυθεί το μεταναστευτικό πρόβλημα στη χώρα μας.

Τα υπόλοιπα θα τα κρίνει η ιστορία!

Advertisements

Για ποια ενημέρωση μιλάμε;

Μια όψη της πληροφόρησης που προσφέρουν τα Μ.Μ.Ε. (ιδιαίτερα τα πλέον έγκυρα εξ’ αυτών) έγινε δημόσια ορατή στους τόπους μαρτυρίου των οδηγών, σε Μαλακάσα και Μαρτίνο.

Όποιος άκουγε το MEGA μάθαινε πως υπεύθυνη για την ταλαιπωρία ήταν η «κρατική αβελτηρία», ενώ αντίστοιχα ρεπορτάζ διακινήθηκαν στο αθηναϊκό STAR, τον ΣΚΑΪ, τον ΑΝΤ- 1.

Το γεγονός πως εργολαβικά συμφέροντα (πρόχειρα ο Γ. Μπόμπολας στο MEGA) εκπροσωπούνται στο μετοχικό κεφάλαιο τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών οργανισμών μόνο συμπτωματικό δεν είναι.

Η χειραγώγηση και η κατευθυνόμενη ψευδολογία προκάλεσαν -βοηθούσης και της ταλαιπωρίας των επί ώρες εγκλωβισθέντων οδηγών- έκρηξη αντίδρασης. Αναγκαίο στάδιο, πριν την κατανόηση τού πώς κατασκευάζονται «άφθαρτοι» πολιτικοί –σαν τον Σουφλιά ένα πράγμα.