Όταν η λέξη «σύντροφος» είχε και νόημα!

Πήρα πριν από λίγο καιρό το παρακάτω μήνυμα:

«Για άλλον έψαχνα και έπεσα πάνω σου, με συνεπήραν οι θύμησες.

Όπως εκείνο το βράδι που φεύγαμε από τη Βασιλέως Ηρακλείου και μας τη ‘πέσαν οι βάρβαροι. Μας καθοδηγούσε ο Δημήτρης.

 Βασίλη εμείς τότε μαλώναμε για το τι είναι ο τρίτος δρόμος, ποιοι από εμάς είναι σοσιαλδημοκράτες, ποια είναι τα ενδιάμεσα στάδια προς το σοσιαλισμό , ομηρικοί καυγάδες για τον Σαιν Σιμόν, τον Πουλαντζά και  το Γκράμσι…… και κάποιοι άλλοι έκαναν περιουσίες.

 Δεν ξέρω , δεν θέλω να μηδενίσω τίποτα, άλλωστε και ο τραγουδοποιός σημειώνει πως «τίποτα δεν πάει χαμένο» , αλλά θέλω να διαβάσω μετά από 25 χρόνια τις απόψεις σου.

 Ιδέα-πρόταση: Συνέδριο της γενιάς του ’80, της γενιάς της αλλαγής , τώρα πριν μας στείλει αδιάβαστους το Μνημόνιο.

 Επιμύθιο:» Αχ, πούσαι νιότη, που ‘δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!»  Κ. Βάρναλης.

 Υστερόγραφο: Ραούλη, κόψε τη ζύμωση και έλα να φτιάξουμε τα πανό. Έρχεται ο Ανδρέας, ο Ανδρέας μας, ο Πρόεδρος μας , ο σύντροφος Πρόεδρος.

Ο Αλεκάρας.»

Ο Αλέκος της Φιλοσοφικής, ο φωνακλάς, τσαμπουκάς και ευαίσθητος Αλεκάρας ήταν πραγματικός σύντροφος. Και είναι σήμερα πετυχημένος στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Βρήκε το δρόμο του, όπως τον βρήκαν οι περισσότεροι συνοδοιπόροι εκείνης της εποχής.

Τον «Αλεκάρα» τον απολαμβάνω συχνά στην τηλεόραση γιατί μ’ αρέσει ο τηλεοπτικός του τσαμπουκάς και ο τρόπος που διαχειρίζεται τη συζήτηση.

Αλέκο δεν με ενδιαφέρει αν και ποιοι κάνανε περιουσίες. Δεν αλλάζω εκείνα τα χρόνια με τα χρήματα ολόκληρου του κόσμου. Τι να λέει;

Προτιμώ τα ατελείωτα ξενύχτια στη Βασιλέως Ηρακλείου ή στο Πανεπιστήμιο, τις συζητήσεις που αναφέρεις, τους καυγάδες, τις κόντρες, τη φτώχεια των φοιτητικών μας χρόνων, το μοίρασμα του φαγητού αλλά και του μηνιάτικου, απ’ όλες τις τιμές και τις θέσεις που θα μπορούσανε πολλοί να έχουν.

Ίσως γι’ αυτό ακόμη και σήμερα διατηρούμε τις σχέσεις εκείνου του καιρού. Ίσως γι΄ αυτό ακόμη και σήμερα λέμε όταν βρισκόμαστε τη λέξη «σύντροφος» και τη νοιώθουμε. Γιατί αυτό ήμασταν!

Αλεκάρα σε ευχαριστώ γιατί με γύρισες πολλά χρόνια πίσω.

Στην επόμενη συνάντηση του Π80 (Θεσσαλονίκη ή Λάρισα) θα τα πούμε από κοντά.

Το παρακάτω στο αφιερώνω:

https://ra64.wordpress.com/2011/02/14/tharos/

και αυτό:

https://ra64.wordpress.com/2010/08/13/dromos-2/

Εδώ είναι Ελλάδα … για όσους δεν το κατάλαβαν!

Εδώ είναι Ελλάδα και έτσι με 5 εκατοστά χιόνι κόβεται η χώρα στα δύο. Εκατοντάδες οδηγοί αποκλείστηκαν επειδή δεκάδες άλλοι δεν είχανε μαζί τους αλυσίδες, παρ’ όλες τις προειδοποιήσεις των τελευταίων ημερών για την κακοκαιρία!

Εδώ είναι Ελλάδα … Με την εταιρεία που διαχειρίζεται την εθνική οδό και το Υπουργείο Μεταφορών να μην έχουν μεταξύ τους καμία επικοινωνία και στο τέλος κατά τα γνωστά ο ένας να ρίχνει τις ευθύνες στον άλλο! Εδώ είναι Ελλάδα και το ταξίδι Λάρισα – Αθήνα με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ διαρκεί 9!! ώρες. Και όταν θέλεις να ενημερωθείς για το τι γίνεται με το παιδί σου, να διαπιστώνεις ότι τα τηλέφωνα του ΚΤΕΛ είναι κλειστά, το ίδιο και αυτά του προέδρου του. Εδώ είναι Ελλάδα και αυτό θεωρείται φυσιολογικό!

Εδώ είναι Ελλάδα και οι 5 πόντοι χιόνι ονομάζονται «ακραία καιρικά φαινόμενα»!

Εδώ είναι Ελλάδα και αύριο θα τα ξεχάσουμε και αυτά όπως ξεχάσαμε τόσα άλλα.