Κλιμάκωση της παγκόσμιας αναταραχής

Ενδιαφέρουσα προσέγγιση από το REUTERS.

Με τη Μέση Ανατολή να βρίσκεται σε αναβρασμό, με τη νευρικότητα που επιδεικνύουν και άλλα απολυταρχικά καθεστώτα αλλά και με την οικονομική δυσπραγία να πυροδοτεί διαμαρτυρίες στη Δ. Ευρώπη και σε άλλα μέρη του πλανήτη, ορισμένοι υποψιάζονται ότι μόλις τώρα αρχίζει μία συστημική κλιμάκωση της παγκόσμιας αναταραχής.

Η αστάθεια στην πετρελαιοπαραγωγό περιοχή της Μέσης Ανατολής θα μπορούσε να προκαλέσει μία σειρά από αλυσιδωτά γεγονότα, όπου η αναταραχή ωθεί σε άνοδο τις τιμές πετρελαίου, πυροδοτώντας πληθωρισμό και επιδεινώνοντας το κλίμα δυσαρέσκειας τόσο στην περιοχή όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε ανάλυση του Reuters.

Στις περισσότερες χώρες, ο αποκαλούμενος «δείκτης μιζέριας» – συνδυασμός ανεργίας και πληθωρισμού που εδώ και καιρό θεωρείται «θρυαλλίδα» για διαμαρτυρίες και αστάθεια – παρουσιάζει ανοδική πορεία.

«Μετά από μία παρατεταμένη περίοδο οικονομικής ανάπτυξης και πολιτικής αδιαφορίας στον ανεπτυγμένο και αναπτυσσόμενο κόσμο, φαίνεται ότι φθάσαμε σε ένα νέο πολιτικό κύκλο – όπου οι πληθυσμοί δείχνουν τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στους ηγέτες και στις κοινωνίες τους. Και αυτό είναι κάτι που δεν θα περιοριστεί στον αναδυόμενο κόσμο», γράφει η πολιτική αναλύτρια της Citi, Τίνα Φόρντχαμ.

Στις δημοκρατίες, οι εκλογές προσφέρουν μία «βαλβίδα ασφαλείας», χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ιρλανδία που αντιμετώπισε μεν σοβαρά οικονομικά προβλήματα αλλά μηδαμινή κοινωνική αναστάτωση εν μέρει επειδή οι ψηφοφόροι γνώριζαν ότι είχαν τη δυνατότητα να «τιμωρήσουν» στις πρόσφατες εκλογές την κυβέρνηση την οποία κατηγορούν για την κρίση.

Ωστόσο, στην Ελλάδα, στη Βρετανία και σε κάποιες άλλες χώρες υπήρξε θυμός που εκφράστηκε με διαδηλώσεις επειδή οι κυβερνήσεις επέβαλαν μέτρα λιτότητας με το επιχείρημα ότι δεν έχουν άλλες επιλογές από το να τιθασεύουν τα ελλείμματα ακόμη και εάν αυτό σημαίνει μείωση σε μισθούς, υπηρεσίες και κοινωνικά οφέλη.

«Δύο κρίσεις ξεδιπλώνονται ταυτοχρόνως, κάτι το οποίο θεωρώ άνευ προηγουμένου. Από τη μία βλέπουμε μία οικονομική κατάρρευση και μία αναπροσαρμογή του ανεπτυγμένου κόσμου και από την άλλη τον αναπτυσσόμενο κόσμο να αγωνίζεται για τις ελευθερίες του.

Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί και η αύξηση των τιμών πετρελαίου, που θα πρέπει να αποτελέσει το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα δύο», λέει ο Τζόελ Χιρστ, συνεργάτης του Council for Foreign Relations.

Ορισμένοι μάλιστα διαβλέπουν μία γενικότερη κινητοποίηση κατά του κατεστημένου ως απόρροια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, με την οργή να μην έχει αποδέκτη μόνο τους πολιτικούς των κυβερνόντων κομμάτων αλλά ολόκληρα τα κυβερνητικά συστήματα και την ευρύτερη διάρθρωση των οικονομιών και της αγοράς.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s