Μια ανθρώπινη ζωή και ένα ακυρωμένο γκολ!

«Ελλάδα η χώρα του πράσινου ήλιου,

του ΠΑΟΚ της ΑΕΚ της Καλαμαριάς..»,

έλεγε το γνωστό ειρωνικό τραγουδάκι του Χάρρυ Κλυνν, που περιέγραφε με το δικό του τρόπο, το τριτοκοσμικό μας μεγαλείο!

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε αλλά μερικές αξίες παραμένουν σταθερές.

Δεν μου έκανε εντύπωση  η στάση των διαιτητών στον πρόσφατο, πολυσυζητημένο αγώνα του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό. Συνηθισμένα πράγματα θα μου πείτε. Ούτε απόρησα με την εισβολή τω κάφρων «επιστημόνων» στο γήπεδο, ούτε με τους προπηλακισμούς των ποδοσφαιριστών. Αυτοί κάφροι ήτανε κάφροι θα μείνουνε. Όλων των ομάδων..

Δεν μου έκαναν εντύπωση ούτε οι δηλώσεις του νέου μας ποδοσφαιρικού νταβατζή με το όνομα Μαρινάκης. Σαν και αυτόν πέρασαν πολλοί από τον ελληνικό αθλητισμό. Όλοι με κοινά χαρακτηριστικά, που παραμένουν αναλλοίωτα στο χρόνο. Πλούσιοι φελλοί ή φτωχοί μεγαλοαπατεώνες. Οι πρώτοι αποφασίζουν να κάνουν κάτι «σημαντικό» στη ζωή τους – γιατί όλα τα έχουνε βρει έτοιμα – οι δεύτεροι γίνονται από απατεώνες και φυγόδικοι πρόσωπα της τηλεόρασης και εφήμερες  διασημότητες.

Το σύστημα οργανώνει καλά τις νέες του δομές αφού το κράτος παραμένει απαθές και αναίσθητο σε όσα συμβαίνουν. Και όχι μόνο. Αλλά επενδύει στους φελλούς και τους μεγαλοαπατεώνες. Γιατί παίζουν το δικό του παιχνίδι. Γιατί έτσι αποκτά πλήρως ελεγχόμενους πολίτες. Πολλαπλασιάζονται οι ηλίθιοι, αυτοί που δεν μπορούν να σκεφτούν λίγο παραπάνω, που δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο παρά με τους «θεούς» της μπάλας και τα κατορθώματά τους!

Πόσο χρήσιμοι για το σύστημα είναι όλοι αυτοί!

Ένα χρόνο μετά το μνημόνιο, ένας χρόνος γεμάτος με σκληρά και άδικα πολλές φορές μέτρα, με μειώσεις μισθών και συντάξεων, με απολύσεις, με την ανεργία να ξεπερνά το 14%, με την αγορά και τις επιχειρήσεις να αργοπεθαίνουν, με την εθνική μας κυριαρχία να αμφισβητείται!

Και όμως όσο μελάνι δεν χύθηκε για όλα αυτά ,τόσο χρησιμοποιήθηκε για τον περίφημο αγώνα!

Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να υποστηρίξουν τους αδικημένους. Πολιτικοί και πολιτικάντηδες πήρανε θέση. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας παρενέβη. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν έξω από την ΕΡΤ διαμαρτυρόμενοι όχι για την κατευθυνόμενη ειδησεογραφία, όχι για τα χαράτσια της κρατικής ραδιοτηλεόρασης αλλά για τον τρόπο σχολιασμού του αγώνα!

Μεθαύριο μπορεί να γίνει διαδήλωση χιλιάδων ατόμων που όμοια της δεν έχει γίνει ούτε για το μνημόνιο , ούτε ποτέ άλλοτε!

Τέλος για όλους τα προβλήματα του απλού ανθρώπου , του εργαζόμενου, του συνταξιούχου, του άνεργου. Το θέμα είναι τι σφύριξε ο διαιτητής! Δεν μας ενδιαφέρει πως περνά μια οικογένεια συνταξιούχων με 600 ευρώ το μήνα, αλλά αν έσπασαν το αυτοκίνητο του τάδε ποδοσφαιριστή. Δεν μας ενδιαφέρει αν φεύγουν τα κεφάλαια από την Ελλάδα αλλά αν θα φύγει ο Σισέ! Τελείωσαν και οι ταξικές διαφορές, η πάλη των τάξεων, οι πολιτικές αντιθέσεις και έμειναν οι οπαδικές διαφορές και οι μάχες των κάφρων!

Μια περίεργη μορφή έρποντα φασισμού αρχίζει και αναπτύσσεται. Αργά αλλά σταθερά κερδίζει έδαφος. Γιατί φασισμός είναι να ασχολείσαι όχι με την κοινωνική αλλά την ποδοσφαιρική αδικία.

Για ποια κοινωνία να προβληματιστούμε;

300 άνθρωποι εδώ και τόσες μέρες κάνουνε απεργία πείνας και ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Δεν θα ασχοληθούμε με αυτούς γιατί ο κάθε Μαρινάκης, ο κάθε Πατέρας, ο κάθε διαιτητής, ο κάθε απατεώνας ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας είναι σημαντικότεροι από αυτούς.

Άλλωστε τι είναι μια ανθρώπινη ζωή μπροστά σε ένα ακυρωμένο γκολ;

Φτού μας και πάλι φτού μας!!!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s