Κατά τα άλλα … Καλά Χριστούγεννα!

Πολλαπλασιάστηκαν τα φαινόμενα μη καταβολής του δώρου Χριστουγέννων φέτος.

Πολλοί επιχειρηματίες επικαλούμενοι τη διεθνή κρίση και τη μείωση του τζίρου, βγάζουνε τα σπασμένα στους εργαζόμενους.

Και με την απειλή της απόλυσης να κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους, πολλοί υποχωρούν, άλλοι συμβιβάζονται και άλλοι ετοιμάζονται για τα πιο δύσκολα Χριστούγεννα της ζωής τους!

Οι αρμόδιες επιθεωρήσεις εργασίας αδυνατούν να ελέγξουν και να επιβάλλουν κυρώσεις στους παραβάτες, όταν η καταγγελία φθάνει εκεί.

Και επειδή η καταγγελία χρειάζεται να είναι και επώνυμη, το πράγμα γίνεται δυσκολότερο.

Απλήρωτοι εδώ και πέντε μήνες άκουσαν σήμερα τον ιδιοκτήτη να τους λέει ότι θα πάρουν έναντι του δώρου των Χριστουγέννων!

Τους κάλεσε ή τους ανάγκασε δηλαδή να κάνουν Χριστούγεννα με 500 ή 600 ευρώ και αν … μπορέσει να τους δώσει κάποια στιγμή και τα υπόλοιπα.

Αυτό και αν είναι θράσος!

Ευθύνες δεν υπάρχουν;

Βεβαίως και το ζητούμενο είναι να διασφαλιστεί η ασφαλής κυκλοφορία.

Αλλά για το θάνατο ενός ανθρώπου και τον κίνδυνο να ζήσουμε τραγωδία δεν υπάρχουνε ευθύνες;

Νεκρός στα Τέμπη.

Τραγικό θάνατο βρήκε ο γενικός διευθυντής της κοινοπραξίας που κατασκευάζει τη σήραγγα των Τεμπών, Σέρτζιο Σιάννι, από πτώση βράχου, την ώρα που μαζί με κλιμάκιο της εταιρείας επιθεωρούσανε το σημείο στο οποίο σημειώθηκαν κατολισθήσεις την προηγούμενη ημέρα.

Από νωρίς το πρωί που έγινε γνωστό το τραγικό ατύχημα ενημερώθηκαν αμέσως οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας αλλά και η Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, κ. Πόπη Γερακούδη. Παρόλο που την ευθύνη της διαχείρισης την είχε η κατασκευάστρια εταιρεία, η κα Γερακούδη έδωσε εντολή στον υπεύθυνο της Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας να μεταβεί αμέσως στο σημείο του ατυχήματος προκειμένου να ενημερωθεί για το συμβάν. Ταυτόχρονα κάλεσε τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Υποδομών, κο Οικονομίδη να έλθει στη Λάρισα και να επισκεφθεί την περιοχή των Τεμπών.

Σοφή αποδείχθηκε και η απόφαση το βράδι της Τετάρτης για 48ωρο  κλείσιμο των Τεμπών, προκειμένου και να προστατευτούν από τις πτώσεις βράχων οι διερχόμενοι οδηγοί αλλά και να εκτελεστούν σε αυτό το διάστημα οι απαραίτητες εργασίες από την Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου ΑΕ, για την απομάκρυνση των αποκολληθέντων τμημάτων και την προστασία των διερχόμενων αυτοκινήτων και των οδηγών τους.

Μέχρι να αποκατασταθεί η κυκλοφορία τα αυτοκίνητα θα ακολουθούν τις ακόλουθες διαδρομές:

Όσοι κατευθύνονται προς Θεσσαλονίκη:

Η κυκλοφορία θα εκτρέπεται από τον ανισόπεδο κόμβο Συκουρίου και στη συνέχεια μέσω της ΠΕΟ Λάρισας – Θεσσαλονίκης, ως τον ανισόπεδο κόμβο Γυρτώνης από όπου θα συνεχίζουν στην επαρχιακή οδό Γυρτώνης – Αμπελώνα – Τυρνάβου – Ελασσόνα – Άγιο Δημήτριο – Κατερίνη.

Όσοι κατευθύνονται προς Αθήνα:

Θα ακολουθούν την αντίθετη διαδρομή.

Την εκτροπή της κυκλοφορίας των οχημάτων ρυθμίζουν σε ολόκληρη τη διαδρομή, άνδρες της τροχαίας η οποία παρακαλεί τους οδηγούς να ακολουθούν τις οδηγίες των τροχονόμων και να ενημερώνονται συνεχώς για κάθε αλλαγή των κυκλοφοριακών συνθηκών.

Το ατύχημα.

Ο άτυχος Ιταλός βρέθηκε στο386 χλμ της Εθνικής οδού, στα Τέμπη, λίγο πριν την Αγ. Παρασκευή (στη διαδρομή προς Θεσσαλονίκη), προκειμένου με ομάδα υπευθύνων της κοινοπραξίας να ερευνήσει τις αιτίες των πρόσφατων κατολισθήσεων.

Τη στιγμή εκείνη ένας μεγάλος βράχος αποκολλήθηκε από το βουνό και έπεσε στο δρόμο με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο ο Σέρτζιο Σιάννι.

Από ευτύχημα δεν θρηνήσαμε περισσότερα θύματα από την ομάδα των τεχνικών και των συμβούλων που εκείνη την ώρα βρισκότανε στο συγκεκριμένο σημείο.

Το τραγικό συμβάν επαναφέρει στο προσκήνιο την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου σημείου αλλά αναδεικνύει και επιπλέον ζητήματα σχετικά με την ορθότητα των μελετών και των στοιχείων που πήρε υπόψη της η κατασκευάστρια εταιρεία.

Μεγάλο το στοίχημα!

Παρακολούθησα με προσοχή την ομιλία του Πρωθυπουργού στο Ζάππειο.

Και τις αντιδράσεις που αυτή προκάλεσε.

Είναι προφανές ότι φτάσαμε στο παρά πέντε σημαντικών αλλαγών σε αυτή τη χώρα, όχι τόσο λόγω της αναγκαιότητας να προσαρμοστούμε στα δεδομένα των εποχών αλλά λόγω της ανάγκης να υπάρξουμε!

Ο Πρωθυπουργός ήταν περισσότερο αναλυτικός από ότι περιμένανε οι περισσότεροι.

Και πήρε θέση όχι μόνο για την προοπτική της χώρας αλλά και για την εσωκομματική αντιπαλότητα που αναπτύχθηκε στο κυβερνών κόμμα το τελευταίο διάστημα, αναφορικά με τα μέτρα και τις μεθόδους που θα πρέπει να ακολουθηθούν για την διαφυγή μας από τη δύσκολη κατάσταση.

Κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι το σχέδιο θα πετύχει.

Γιατί πέρα από τις προθέσεις υπάρχει και η σκληρή πραγματικότητα της υλοποίησης των πολιτικών και η αναγκαστική σύγκρουση με δεδομένα δεκαετιών σε αυτή τη χώρα.

Εύκολα μιλάς για τον Δημόσιο Τομέα, τη μεγέθυνση του, την αναποτελεσματικότητα του, τις αδυναμίες του, αλλά δύσκολα συγκρούεσαι με τα κεκτημένα των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας.

Εύκολα μιλάς για «χέρι» στις off shore εταιρείες, δύσκολα όμως μπορείς να πεις με βεβαιότητα ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

Εύκολα στη χώρα σου μιλάς για τις συντηρητικές δυνάμεις της Ε.Ε. που προσπαθούν να σε βάλουν στο τρυπάκι τους, δύσκολα όμως μπορείς να αποφύγεις τους συμβιβασμούς εκτός των συνόρων σου και τη δύναμη των διεθνών αγορών , όταν πολύ περισσότερο προσδοκάς από αυτές  να μπορούν να σε δανείσουν!

Χθες το πρωί υπήρχε μια περίεργη εικόνα:

Ο Πρωθυπουργός να είναι ικανοποιημένος με κάποιους στην Κυβέρνηση να έχουν σημαντικά ερωτηματικά.

Οι εκπρόσωποι των κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων να δηλώνουν ικανοποιημένοι από τα λεγόμενα, αλλά να εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το αν και κατά πόσο θα υλοποιηθούν τα εξαγγελλόμενα.

Η αντιπολίτευση να ψάχνεται προκειμένου να ισορροπήσει ανάμεσα στην πραγματικότητα και πολιτική αναγκαιότητα.

Οι ξένοι να δηλώνουν απογοητευμένοι γιατί δεν πάρθηκαν σκληρά μέτρα τύπου Ιρλανδίας.

Και το ΠΑΣΟΚ να μην είναι προετοιμασμένο να διαχειριστεί τις πολιτικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού.

Ο κος Παπανδρέου στοιχημάτισε για το μέλλον της χώρας αλλά και για το πολιτικό μέλλον του ιδίου και του ΠΑΣΟΚ.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε και ο χρόνος τρέχει ανάποδα.

Το είδαμε και αυτό!

Η δικαστική προσφυγή του επικεφαλής του ΟΤΕ Παν. Βουρλούμη κατά της ΠΑΣΚΕ ΟΤΕ, είναι μια ενέργεια πρωτοφανής στα συνδικαλιστικά χρονικά.

Και μάλιστα αποκτά προκλητικά χαρακτηριστικά αν αναλογιστεί κανείς το ότι ο διορισμένος από την προηγούμενη Κυβέρνηση πρόεδρος του Δ.Σ. του ΟΤΕ, είναι και υπόλογος και κατηγορούμενος ενώπιων της ελληνικής δικαιοσύνης για πράξεις της επιχείρησης στη διάρκεια της θητείας του.

Ο Παναγιώτης Βουρλούμης αποτελεί το κόκκινο πανί όχι μόνο για τους συνδικαλιστές αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία καθώς η λειτουργία του, οι αποφάσεις αλλά και η πρακτική του προκάλεσαν πολλές φορές το περί δικαίου αίσθημα.

Την ίδια στιγμή που ολοκληρώνονται οι διαδικασίες για την αντικατάσταση του, ο ίδιος επιχειρεί ηρωική έξοδο, καταθέτοντας αγωγή κατά 33 στελεχών της ΠΑΣΚΕ και ζητώντας ούτε λίγο ούτε πολύ αποζημίωση ύψους 1 εκ. ευρώ!

Είναι η πρώτη φορά που κάποιος αξιώνει αποζημίωση «ποινικοποιώντας» την κριτική και στην ουσία την πολιτικοσυνδικαλιστική δράση.

Δεν απολογείται για την κατηφόρα του οργανισμού ούτε για την εμπλοκή του με την ελληνική δικαιοσύνη.

Δεν απολογείται για τις εξελίξεις με την υπόθεση ΓΕΡΜΑΝΟΣ.

Δεν απολογείται για τις επιλογές που οδήγησαν στην απώλεια χιλιάδων πελατών του ΟΤΕ.

Δεν απολογείται για τις υπερτιμημένες συμβάσεις τεχνικής υποστήριξης, τις προσλήψεις ημετέρων, την αναξιοκρατική προώθηση προϊσταμένων, τις δαπάνες σε πολυτελή αυτοκίνητα.

Ούτε βεβαίως για τις προκλητικότατες αμοιβές που σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν και αυτές του Πρωθυπουργού και τα bonus στα διορισμένα επί των ημερών του στελέχη του οργανισμού.

Ενοχλείται όμως από τον χαρακτηρισμό golden boys!

«Ο χαρακτηρισμός του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΤΕ και των λοιπών διευθυντικών στελεχών του ως golden boys υποδηλώνει τον χλευασμό και την περιφρονητική διάθεση των εναγομένων και των προσώπων αυτών και του ΟΤΕ, καθώς τους εξομοιώνει -κατά το προσφιλές και ευρύτατα διαδεδομένο πια ευφυολόγημα της εποχής- με άτομα ηλικίας 30 έως 40 ετών, χωρίς επαρκή επαγγελματική εμπειρία και κατάρτιση, τα οποία κατέχουν υψηλές θέσεις και χρυσοπληρώνονται για να λαμβάνουν παράτολμες επιχειρηματικές αποφάσεις, οι οποίες συχνότατα καταλήγουν σε οικονομική συρρίκνωση ή και πλήρη οικονομικό κατακρημνισμό της επιχείρησης, τα συμφέροντα της οποίας και υποτίθεται υπηρετούν», αναφέρεται στην αγωγή.

Πάντως η αγωγή έφθασε και στο Μαξίμου με τον επωδό να «τον χαίρεστε τον Βουρλούμη», ενώ η ΠΑΣΚΕ-ΟΤΕ, λόγω προϊστορίας, εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται από το ΠΑΣΟΚ αλλά και τους υπουργούς του κουμπωμένα. Πολλοί δεν ξεχνούν όσους συνέπραξαν με τη διοίκηση Βουρλούμη, είτε για λόγους ιδιοτέλειας είτε εξαιτίας χαμηλών αντανακλαστικών.

Π. Βουρλούμης :Μισθός 580.000 ευρώ και bonus για το 2008 270.000 ευρώ!

Κύριοι ποιος τα πληρώνει αυτά τα λεφτά;

Χρειάζεται πολλή σκέψη;

Το ότι η εξελίξεις στην οικονομία δεν είναι ευχάριστες είναι κατανοητό από όλους.

Το ότι η διόρθωση των αρνητικών δεδομένων δεν θα έρθει από μόνη της, είναι επίσης κατανοητό.

Το ότι υπάρχουν τεράστιες πολιτικές ευθύνες της προηγούμενης Κυβέρνησης για το κατάντημα των οικονομικών μεγεθών της χώρας, είναι επίσης συνείδηση στον κάθε Έλληνα πολίτη.

Τέλος το ότι κάτι πρέπει να γίνει, με κάποιο τρόπο θα πρέπει να αντιστραφεί η κατάσταση είναι επίσης αυτονόητο.

Είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση δεν μπορεί απλά να περιγράφει μια κατάσταση αλλά θα πρέπει να απαντήσει πολιτικά, με συγκεκριμένες επιλογές στο πρόβλημα.

Τα μέτρα είναι και αναγκαία και αναμενόμενα.

Το θέμα είναι η στόχευση  τους.

Εκεί θα κριθούν οι επιλογές μαζί με την όποια αποτελεσματικότητα τους.

Ο μέσος πολίτης είναι κυριολεκτικά εξοντωμένος.

Από τις επιπτώσεις της οικονομικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων.

Οι όποιες καταθέσεις της μέσης ελληνικής οικογένειας τείνουν να εξαϋλωθούν. Το εισόδημα παραμένει σταθερά καθηλωμένο με τάσεις μείωσης. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια, η λειτουργία των καρτέλ στην αγορά, τα δάνεια και οι πιστωτικές κάρτες, είναι ο μόνιμος βρόγχος κάθε ελληνικού νοικοκυριού.

Ο οικογενειακός προϋπολογισμός μονίμως ελλειμματικός.

Οι δαπάνες για την υγεία και την παιδεία ασήκωτες και η καθημερινότητα επίσης δύσκολη. Βενζίνη, πετρέλαιο, έξοδα αυτοκινήτου …

Ο φτωχός και μέσος Έλληνας σήκωσαν το βάρος των οικονομικών πειραμάτων πολλά χρόνια τώρα. Τέλειωσαν, δεν αντέχουν άλλο.

Η ζωή τους, η ζωή μας άλλαξε, προς το χειρότερο τα τελευταία χρόνια, οι επιλογές μας μειώθηκαν, η διασκέδαση περιορίστηκε, οι αγορές επίσης. Κάνουμε πια τα απολύτως απαραίτητα και μονίμως περικόπτουμε συνήθειες και ανάγκες.

Την ίδια στιγμή ο πλούτος συγκεντρώθηκε σε ακόμα λιγότερα άτομα. Οι τράπεζες, οι αεριτζήδες, οι μεγάλοι επιχειρηματίες, η εκκλησία, όσοι ευνοήθηκαν από απαλλαγές κάθε τύπου και είδους τα τελευταία χρόνια,.

Είναι αυτοί που θα πρέπει να σηκώσουν το βάρος της προσπάθειας εξόδου από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

Αυτή η επιλογή θα είναι μία επιλογή σύγκρουσης με ισχυρά συμφέροντα και κατεστημένα. Θα είναι όμως μια προσπάθεια που θα βρει σύμμαχο τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Η Κυβέρνηση καλείται να επιλέξει: Η ακολουθεί τις συνταγές των ευρωπαίων συμμάχων μας, συνταγές υπεύθυνες σε μεγάλο βαθμό για τη σημερινή κατάσταση ή ακολουθεί μια πολιτική εντελώς διαφορετική, που θα μοιράζει το βάρος της εξόδου από την κρίση, με βάση την αναλογικότητα της οικονομικής δύναμης του καθένα.

Και αντίστοιχα κερδίζει ή χάνει το μεγάλο στοίχημα

«Η Ελλάδα και η τραγωδία του ευρώ»

Του Edin Mujagic*

Όταν το ευρώ τέθηκε σε ισχύ το 1999, τα ευρωπαϊκά κράτη συμφώνησαν ότι για τη σταθεροποίησή του απαιτείται δημοσιονομική πειθαρχία. Παρότι το ενιαίο νόμισμα έχει ωφελήσει όλα τα κράτη που το έχουν υιοθετήσει –και σίγουρα αποτέλεσε σανίδα σωτηρίας στην τρέχουσα οικονομική κρίση– είναι πιθανό το ευρώ να καταλήξει σε φιάσκο εξαιτίας της αδυναμίας των κρατών μελών να εμείνουν στη δέσμευσή τους.

 Η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, για παράδειγμα, «εγείρει ανησυχία σε ολόκληρη την ευρωζώνη», σύμφωνα με τη δήλωση του Ευρωπαίου Επιτρόπου αρμόδιου για θέματα νομισματικής πολιτικής, Χοακίν Αλμούνια.

Πράγματι, πολλά είναι τα κράτη μέλη που συμπεριφέρονται σαν να μην υπάρχει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας, για παράδειγμα, «εγείρει ανησυχία σε ολόκληρη την ευρωζώνη», σύμφωνα με τη δήλωση του Ευρωπαίου Επιτρόπου αρμόδιου για θέματα νομισματικής πολιτικής, Χοακίν Αλμούνια, τη Δευτέρα. Το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας αναμένεται να ανέλθει φέτος στο 12,7% του ΑΕΠ –σημαντικά μεγαλύτερο από το όριο του 3% επί του ΑΕΠ που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η αλήθεια είναι εν μέσω της διεθνούς κρίσης, κανένα μέλος της ευρωζώνης δεν πληροί πλέον την απαίτηση του Συμφώνου για το έλλειμμα. Όταν η Ολλανδία υπερέβη για πρώτη το πλαφόν –μόλις κατά 0,1% του ΑΕΠ– η κυβέρνηση προχώρησε άμεσα στη λήψη σκληρών μέτρων για περιορισμό του ελλείμματος. Ομοίως έπραξαν η Γερμανία και η Αυστρία. Οι εν λόγω χώρες έχουν ήδη λάβει μέτρα για μείωση των ελλειμμάτων τους που διογκώθηκαν λόγω της κρίσης το συντομότερο δυνατό.

Στη Νότια Ευρώπη, ωστόσο, τα πράγματα μοιάζουν πολύ διαφορετικά. Η υπέρβαση του πλαφόν του Συμβόλου για το έλλειμμα είναι μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση. Όντως, την πρώτη δεκαετία μετά την ένταξή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, η χώρα έχει καταφέρει να βρίσκεται εντός των ορίων του Συμφώνου μόνο μία χρονιά –το 2006 (και μάλιστα οριακά).

Επιπλέον, η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε αναξιόπιστη. Το 2004, η Ελλάδα παραδέχθηκε ότι παρέχει εσφαλμένα στοιχεία σχετικά με το έλλειμμα αδιαλείπτως από το 2000 και έπειτα –ιδίως τα έτη που αξιολογούνταν η αίτησή της για ένταξη στην ευρωζώνη. Με άλλα λόγια, το ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ οφείλεται στην εξαπάτηση της ΕΕ. Το Νοέμβριο 2009, η ελληνική κυβέρνηση ανέφερε ακόμη μια φορά ψευδή στοιχεία, αυτή τη φορά για το έλλειμμα του 2008 και το προβλεπόμενο έλλειμμα του 2009.

Τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρώπης αψηφά επί μακράν και η Ιταλία (καθώς και η Πορτογαλία και η Ελλάδα). Όπως η Ελλάδα, έτσι και η Ιταλία έγινε δεκτή στην ευρωζώνη παρότι τη χώριζαν έτη φωτός από την κάλυψη όλων των κριτηρίων. Το δημόσιο χρέος και στις δύο χώρες ξεπερνούσε το 100% του ΑΕΠ έναντι του 60% που προβλέπει το Σύμφωνο. Η Ιταλία δεν πληρούσε, επίσης, και ένα ακόμη κριτήριο, καθώς το εθνικό της νόμισμα –η λιρέτα– δεν είχε ολοκληρώσει δύο έτη στο Μηχανισμό Ευρωπαϊκών Ισοτιμιών.

Δέκα χρόνια αργότερα, φαίνεται πως ο χρόνος έχει σταματήσει στη Νότια Ευρώπη. Τόσο το ελληνικό όσο και το ιταλικό δημόσιο χρέος παραμένει σχεδόν αμετάβλητο, παρά το γεγονός ότι και οι δύο χώρες έχουν επωφεληθεί ιδιαίτερα από το ευρώ, δεδομένου ότι τα μακροχρόνια επιτόκιά τους μειώθηκαν σε σύγκριση με τα γερμανικά επιτόκια αμέσως μετά την ένταξή τους.

Αυτό από μόνο του αποφέρει στις κυβερνήσεις πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Παρ’ όλα αυτά, το δημοσιονομικό τους χρέος δεν κάμφθηκε στο ελάχιστο, το οποίο μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει: κατασπατάληση.

Αυτό είναι προφανές από τις πιστωτικές τους αξιολογήσεις.

Η Ελλάδα μπορεί να καμαρώνει ότι έχει τη χαμηλότερη αξιολόγηση σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Πράγματι, η βαθμολογία A- που έχει λάβει σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι λιγότερο αξιόπιστη από τη Μοζαμβίκη και τη Μαλαισία που έχουν βαθμολογηθεί με A+.

Edin Mujagic είναι οικονομολόγος νομισματικής πολιτικής στο Tilburg University και οικονομικός συντάκτης του ολλανδικού εβδομαδιαίου περιοδικού FEM Business & Finance.