Με συνέπεια και αξιοπιστία θα ξεπεράσουμε την κρίση!

 Το μέλος της  κεντρικής διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος Στέλιος Μαστρογιαννάκης, μιλά για την οικονομική κρίση, τις επιπτώσεις της στην ελληνική οικονομία και τις προοπτικές που υπάρχουν.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΗ ΡΑΟΥΛΗ

(Δημοσιεύτηκε στη «Θεσσαλική Ηχώ» την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009)

  •  Σε ποια φάση της οικονομικής κρίσης βρισκόμαστε;

 Ήδη έχουμε μπει σε περίοδο ύφεσης μετά τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του Σεπτεμβρίου του 2008. Τώρα ζούμε τις συνέπειες αυτής της κρίσης.

Στη χώρα μας οι επιπτώσεις από τη διεθνή οικονομική κρίση είναι λιγότερες σε σχέση με άλλες χώρες που ήταν περισσότερο ενταγμένες στη διεθνή οικονομική δραστηριότητα.

Η χώρα μας δέχεται επιπτώσεις σε διαφορετικά επίπεδα. Είδαμε πτώση του τουρισμού, πτώση των εξαγωγών μας, πτώση των αδήλων πόρων, δηλ. του ναυτιλιακού εισοδήματος και είδαμε επίσης και περιορισμό της ρευστότητας και της εισροής και εκροής κεφαλαίων από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και προβλήματα δανεισμού για τη χώρα. Και μάλιστα με υψηλό κόστος.

Αυτές είναι οι πύλες εισόδου της διεθνούς κρίσης στη χώρα μας με τις επιπτώσεις που έχει στην παραγωγή, στην απασχόληση, στα εισοδήματα και γενικά στην ευημερία της χώρας.

  •  Τα οικονομικά όμως προβλήματα της χώρας μας δεν είναι σημερινά αλλά διαρθρωτικά.

 Ακριβώς και αυτή είναι και η θέση του Oικονομικού Επιμελητηρίου.

Προσπαθήσαμε να δείξουμε ότι περισσότερο πάσχουμε από το δικό μας κακό εαυτό, από τα δικά μας προβλήματα τα οποία έχουνε βάθος χρόνου πίσω τους, παρά από την ίδια την οικονομική κρίση. Η οικονομική κρίση ανέδειξε τα διαρθρωτικά μας προβλήματα, τα έκανε εντονότερα και οξύτερα.

Πρέπει όμως να διαπιστώσουμε ποια είναι τα αίτια της ύφεσης που περνάμε σήμερα , πόσο οφείλεται σε εμάς και πόσο στη διεθνή κρίση.

  •  Υπάρχει όμως μια διαφορετική ρητορική στην πολιτική ζωή. Η Κυβέρνηση λέει ότι τα προβλήματα της οικονομίας προϋπήρχαν και η αξιωματική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι όλα είναι αποτελέσματα της κρίσης.

 Η κρίση μεγιστοποίησε τα προβλήματα. Τα προβλήματα του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού και του ισοζυγίου πληρωμών προϋπήρχαν.

Ο κρατικός προϋπολογισμός έχει να κάνει με τα έσοδα και τα έξοδα, δαπάνες και κόστη.

Το ισοζύγιο πληρωμών , κυρίως το εμπορικό ισοζύγιο έχει να κάνει με την ισορροπία εισαγωγών εξαγωγών. Εκφράζει δηλαδή την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Άρα αυτά τα ελλείμματα οφείλονται στην έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Εισάγουμε περισσότερα από εκείνα που εξάγουμε. Οι εξαγωγές μας είναι ευάλωτες λόγω της κρίσης, στο δε κρατικό προϋπολογισμό αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα των δαπανών. Εδώ χρειάζεται να δούμε τις δαπάνες που πραγματοποιούνται, να γίνει αξιολόγηση, εξορθολογισμός, να δούμε την αποτελεσματικότητα των δαπανών που γίνονται.

Η κρίση είναι κυρίως ενδογενής!

Είναι κρίση που εμείς δημιουργήσαμε με την κακή πολιτική μας. Οι κρίσεις είναι πολιτικά φαινόμενα. Η οικονομική δραστηριότητα είναι ανθρώπινη δραστηριότητα και επομένως η κάθε κρίση παράγεται από συγκεκριμένες πολιτικές μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό, θεσμικό και κοινωνικό πλαίσιο. Άρα δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε τη διεθνή κρίση. Δεν πρέπει να είναι άλλοθι για τα προβλήματα μας.

  •  Τότε γιατί ενώ είμαστε μια οικονομία με ενδογενή προβλήματα η κρίση μας επηρέασε λιγότερο από άλλες χώρες, με ισχυρότερες οικονομίες;

 Η ελληνική οικονομία ήτανε λιγότερο εκτεθειμένη στη χρηματοπιστωτική κρίση, με την έννοια ότι οι ελληνικές τράπεζες για παράδειγμα, είχανε μηδενικά έως ελάχιστα τοξικά χαρτιά σε σχέση με άλλες χώρες. Άρα εμείς δεν είχαμε τέτοια επίδραση.

Βεβαίως η κρίση δημιούργησε δυσπιστία μεταξύ των τραπεζών, η ροή κεφαλαίων φρέναρε, έχουμε δηλαδή πρόβλημα ρευστότητας διεθνώς.

Η εμπιστοσύνη σιγά σιγά αποκαθίσταται, η παγκόσμια κοινωνία έδρασε συντονισμένα, κάτι που δεν έγινε για παράδειγμα στην κρίση του ’29, η εγγύηση των καταθέσεων ήτανε σημαντική επιλογή, γιατί δεν προκάλεσε μαζικό πανικό, έχουμε δηλαδή άλλες συνθήκες δράσης, με αποτέλεσμα να μπούμε σε μια μακρά μεν, αλλά ομαλή δε, περίοδο αντίδρασης σε ότι αφορά τη διεθνή κρίση.

  •  Μέχρι που μπορούν να φθάσουνε τα αποτελέσματα της κρίσης;

 Η Ελλάδα έχει μια μακρά ιστορία κρίσεων. Κάθε φορά με υπομονή τις ξεπερνούσαμε. Ο κύκλος των κρίσεων συνήθως είναι τριετής ή τετραετής. Και τα ελλείμματα κάποια στιγμή θα τα ανατρέψουμε. Χρειάζονται όμως δύσκολες αποφάσεις και βούληση να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα. Χρειάζεται μεθοδικός και οργανωμένος τρόπος. Δεν χρειάζεται πανικός. 

Χρειάζονται στόχοι, συνέπεια και αξιοπιστία από όλους.

  •  Πως μπορούμε λοιπόν να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας;

 Έχουμε έναν εκρηκτικό συνδυασμό διπλών ελλειμμάτων, όπως λέμε εμείς οι οικονομολόγοι. Έχουμε δηλαδή ταυτόχρονη εμφάνιση ελλείμματος κρατικού προϋπολογισμού και ισοζυγίου πληρωμών. Το ένα τροφοδοτεί το άλλο και αυτά με τη σειρά τους περιορίζουν το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας. Άρα η δουλειά που έχουμε να κάνουμε είναι πιο δύσκολη σε σχέση με άλλες χώρες. Έχουμε περιορισμούς στην δημοσιονομική μας πιστωτική επέκταση, που επιβάλλονται από την Ε.Ε. αλλά κυρίως από την πραγματικότητα και τις αγορές, αν θέλετε.

Άρα πρέπει να ανατραπεί αυτή η σχέση. Παλιότερα είχαμε ή το ένα ή το άλλο έλλειμμα. Αυτή τη φορά με την ταυτόχρονη εμφάνιση και των δύο, είναι πολύ πιο δύσκολη η πραγματικότητα σε σχέση με άλλες περιόδους.

Υπάρχει αισιοδοξία ότι θα τα ξεπεράσουμε τα προβλήματα.

Και αυτό φαίνεται και στις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης. Και το ΙΟΒΕ και το Οικονομικό Επιμελητήριο καταγράφουν σχετική αισιοδοξία των πολιτών για την επόμενη τετραετία. Μπορεί να είναι ψυχολογικό αλλά έχει και αυτό τη σημασία του.

  •  Πώς κρίνετε τις προτάσεις της Κυβέρνησης σε αυτό το επίπεδο;

 Είμαστε ακόμη στο επίπεδο των δηλώσεων και της κατάθεσης των πολιτικών προτάσεων. Κατατέθηκε το σχέδιο του προϋπολογισμού.

Είναι ένας προϋπολογισμός που προσπαθεί να συμμαζέψει τα πράγματα, να τα νοικοκυρέψει.

Θα κριθεί σε τρία επίπεδα:

Πρώτο: Αν μπορέσει να σταματήσει αυτή την υφεσιακή πορεία.

Δεύτερο: Αν μπορέσει να αναθερμάνει την οικονομία

Και τρίτον αν μπορέσει να βάλει σε αναπτυξιακή τροχιά την οικονομία.

Αυτοί οι τρείς στόχοι απαιτούν βεβαίως και προϋποθέσεις:

Αξιοπιστία, ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης, τη λειτουργία των φοροτεχνικών μηχανισμών, αναπτυξιακούς θεσμούς.

Θετικά θα επιδράσει και το νομοσχέδιο για την προστασία από την υπερχρέωση των καταναλωτών. Δεν υπάρχει στην ελληνική νομοθεσία δίκαιο προστασίας του απλού δανειολήπτη σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις.

Επίσης και το νομοσχέδιο για την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή αλλά και η πρόταση νόμου για την ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά είτε μέσω του ΕΣΠΑ είτε μέσω του ΤΕΜΠΕ, θα δώσει ρευστότητα και ανάσα στην πραγματική οικονομία, έτσι ώστε να αρχίσει να αναθερμαίνεται και να σταθεροποιείται η οικονομική κατάσταση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s