Φ. Σαχινίδης: Πρωτοβουλία για τον υπερχρεωμένο καταναλωτή

Συνέντευξη του γραμματέα του Τομέα Ανάπτυξης και βουλευτή Λάρισας του ΠΑΣΟΚ, στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Λάρισας και το Β. Ραούλη.

 

Με αφορμή την ολοκλήρωση της διαβούλευσης στο ΠΑΣΟΚ για το νόμο για την προστασία των υπερχρεωμένων καταναλωτών, ο κ. Φ. Σαχινίδης μιλά για το περιεχόμενο αλλά και το στόχο της νομοθετικής πρωτοβουλίας του κόμματος .

 

Ερ: Φαντάζομαι θα πρέπει να νοιώθετε ικανοποίηση από την εξέλιξη.

 

Απ: Νοιώθω ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ήτανε πραγματικά μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία κάτι που αναγνώρισαν όλοι οι φορείς που συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση. Είναι μια πρόταση νόμου για την οποία εργάστηκαν από κοινού οι τομείς ανάπτυξης, δικαιοσύνης και οικονομικών. Στόχος μας είναι να προστατέψουμε τον υπερχρεωμένο καταναλωτή από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται , όταν αδυνατεί πλέον να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντι στους πιστωτές .

 

Ερ: Επειδή όταν μιλάμε για διαβούλευση, αυτό σημαίνει συμμετοχή και προτάσεις από εκπροσώπους φορέων να δούμε κατ’ αρχήν ποιοι συμμετείχαν;

 

Απ: Συμμετείχαν εκπρόσωποι σχεδόν όλων των γνωστών οργανώσεων προστασίας του καταναλωτή (ΕΠΟΙΖΩ, ΙΝΚΑ κτλ), εκπρόσωποι του δικαστικού κλάδου, η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, η ΟΚΕ, η ΓΣΕΕ, στην ουσία όλοι οι φορείς της χώρας και νομίζω ότι αυτό από μόνο του λέει πολλά. Ένα επίσης σημαντικό στοιχείο είναι ότι κανένας δεν έφερε αντίρρηση στην πρωτοβουλία αυτή του ΠΑΣΟΚ. Όλοι οι φορείς που συμμετείχαν στη δημόσια διαβούλευση επεσήμαναν ότι υπάρχει ένα νομικό κενό και γι αυτό είναι σημαντική αυτή η πρωτοβουλία. Εμείς από τον Απρίλιο είχαμε έτοιμη μια πρόταση νόμου την οποία κοινοποιήσαμε σε όλους τους κοινωνικούς εταίρους προκειμένου να την σχολιάσουν. Στόχος της διαβούλευσης να ενσωματώσουμε τα όποια σχόλια και παρατηρήσεις ώστε το σχέδιο που θα έρθει σαν πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή να είναι ένα άρτιο νομικά κείμενο, για να μπορέσει να δώσει λύση σε ένα σύνθετο κοινωνικό πρόβλημα των ημερών μας.

 

Ερ:Να ξεκαθαρίσουμε αν υπάρχουν πραγματικά λύσεις στο συγκεκριμένο πρόβλημα ή απλά συζητάμε για αυτό;

 

Απ: Βεβαίως. Πρώτα απ’ όλα να επισημάνω ότι στην Ελλάδα είχαμε ένα νομικό κενό. Σε όλες τις χώρες του κόσμου (ΗΠΑ, Φινλανδία, Γαλλία κτλ) υπάρχουν σχετικοί νόμοι που λειτουργούν εδώ και 10 τουλάχιστον χρόνια και έχουν σαν θέμα τη βοήθεια στον υπερχρεωμένο καταναλωτή. Στην Ελλάδα δεν υπήρχε ανάγκη μέχρι και στις αρχές του 2000 γιατί μέχρι τότε είχαμε πολύ περιορισμένη πρόσβαση σε δανεισμό και ιδιαίτερα στον τραπεζικό. Από το 2001 και μετά η απελευθέρωση του τραπεζικού συστήματος αλλά και οι επιθετικές πολιτικές των τραπεζών, είχαν σαν αποτέλεσμα  ένα σημαντικό κομμάτι των συμπολιτών μας να βρεθεί χρεωμένο με χρέη που δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί. Μεσολαβεί η κρίση και η αύξηση των επιτοκίων και πολλά νοικοκυριά αν δεν έχουν ήδη καταρρεύσει βρίσκονται οριακά. Μέχρι τώρα η ελληνική νομοθεσία διασφάλιζε μόνο την εμπορική επιχείρηση που βρισκόταν σε κίνδυνο πτώχευσης, δεν διασφάλιζε όμως τον ιδιώτη. Αυτό το νομικό κενό ερχόμαστε να καλύψουμε με την πρόταση νόμου που θα καταθέσουμε.

 

Ερ:Να δούμε τι περιλαμβάνει η πρότασή σας;

 

Απ: Ουσιαστικά αυτός ο οποίος εντάσσεται στο νόμο είναι οποιοσδήποτε καταναλωτής εκτός από αυτόν που έχει χρέη από εμπορικές δραστηριότητες. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό . Πρόκειται για δάνεια ενός ιδιώτη, ενός οικογενειάρχη. Θα πρέπει να προσφύγει σε μια δικαστική αρχή καταθέτοντας μια αίτηση. Ένα θέμα είναι ποιο είναι το αρμόδιο δικαστήριο που θα χειριστεί αυτά τα ζητήματα. Οι προτάσεις που έγιναν είναι μεταξύ του ειρηνοδικείου και του μονομελούς Πρωτοδικείου. Στόχος είναι να περιορίσουμε και τα δικαστικά έξοδα σε αυτή την περίπτωση. Γιατί αν έχει αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων του πόσο δύσκολο θα είναι να ξοδέψει χρήματα σε δικαστήρια. Για αυτό προτείνουμε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό πριν τα δικαστήρια, όπου οι πιστωτές του προσπαθούν να κάνουν έναν διακανονισμό για να δουν αν μπορούν να τον απαλλάξουν από ένα μέρος των χρεών και να συμφωνήσουν τον τρόπο αποπληρωμής των υπολοίπων.  Αν δεν συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει το δικαστήριο να πάρει αποφάσεις στη βάση και κάποιων άλλων ρυθμίσεων που θα αποφασίσουμε, γιατί θα πρέπει να προστατεύσουμε και το νόμο. Δεν είναι στόχος μας να δώσουμε κίνητρα σε κάποιους να δανείζονται άσκοπα αλλά να προστατέψουμε πολίτες που βρέθηκαν σε κάποια δύσκολη στιγμή, δανείστηκαν και δεν μπορούν να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους με βάση το εισόδημά τους.

 

Ερ: Και εδώ πως μπορείτε να ξεχωρίσετε αυτόν που πραγματικά έχει πρόβλημα από τον «απατεώνα»;

 

Απ: Αυτό είναι το σημαντικό και κυριάρχησε και στη διαβούλευση. Είπανε κάποιοι αν ένας πάει και πάρει ένα πανάκριβο αυτοκίνητο θα φταίμε εμείς αν αυτός δεν μπορεί να ξεπληρώσει τα χρέη του; Οι ρυθμίσεις του νόμου περιλαμβάνουν ασφαλιστικές δικλίδες, όπως για παράδειγμα η κατάθεση των συνολικών περιουσιακών στοιχείων του ατόμου αυτού, στη βάση των οποίων θα κριθεί αν μπορεί να ενταχθεί στις προβλέψεις του νόμου. Στόχος μας ξαναλέω είναι να προστατεύσουμε αυτούς που πραγματικά έχουνε ανάγκη. Θέλω επίσης να τονίσω ότι το νομοσχέδιο αυτό θα οδηγήσει και σε εξορθολογισμό της συμπεριφοράς των τραπεζών κυρίως σε ότι αφορά τον άκρατο και χωρίς έλεγχο δανεισμό από την πλευρά τους. 

Βλέπετε ότι το ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με την Κυβέρνηση που ασχολείται μόνο με το πώς θα προστατεύσει την Τράπεζα, παίρνει μια σημαντική πρωτοβουλία για να στηρίξει αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη. Και δεν είναι η πρώτη μας πρωτοβουλία. Είχαμε καταθέσει πρόταση νόμου για την προστασία των δανειοληπτών από τις εισπρακτικές εταιρείες ή  από τραπεζικές συμβάσεις .

Με αυτή την πρωτοβουλία, ανεξάρτητα με το αν θα γίνει δεχτή ή όχι , επισημαίνουμε ότι όλοι οι κοινωνικοί φορείς και η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, αναγνώρισαν το νομικό κενό και το ότι πρέπει να καλυφθεί.

Advertisements

Πόρνες διανοούμενοι ;

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι...

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι...

Με αφορμή τα όσα διαβάζω τελευταία είτε στις εφημερίδες, είτε στο διαδίκτυο. Με αφορμή τα όσα ακούω στα κεντρικά δελτία ειδήσεων των μεγάλων τηλεοπτικών καναλιών. Με αφορμή την αίσθηση ότι εκεί, τουλάχιστον, κάποιοι θέλουν να μας κατευθύνουν σε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Με το ζόρι. Χωρίς να δίνουν το διακίωμα της επιλογής στον αποσβολωμένο τηλεθεατή.

Επειδή με λίγα λόγια θέλω και απαιτώ πέρα από την απόψη , την εκτίμηση, την ανάλυση του κάθε δημοσιογράφου – άλλωστε αυτό είμαι και εγώ – να μπορεί ο καθένας να έχει τη δική του άποψη και γνώμη, παραθέτω κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Για όσους το έχουν ήδη διαβάσει είναι ευκαιρία να το ξανασκεφτούνε. Για όλους τους άλλους ευκαιρία να βγάλουν χρήσιμα  συμπεράσματα:

Είναι μια ιδιαίτερη οδηγία που συντάχθηκε από τον επικεφαλής του αμερικανικού Τύπου και πρώην διευθυντή σύνταξης των New York Times, Τζων Σουίντον:

«Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία κάτι που να μπορεί να σχετίζεται με τον ελεύθερο Τύπο. Αυτό το γνωρίζετε εσείς και το γνωρίζω και εγώ. Δεν υπάρχει κάποιος από εσάς που να τολμάει να γράψει ελεύθερα τη γνώμη του και όταν το κάνει, γνωρίζει εκ των προτέρων ότι δεν θα εκτυπωθεί. Πληρώνομαι κάθε εβδομάδα για να μη δίνω προς δημοσίευση την ελεύθερη γνώμη μου στην εφημερίδα όπου είμαι υπάλληλος. Άλλοι από εσάς πληρώνονται με παρόμοιο τρόπο για παρόμοια πράγματα. Καθένας από εσάς που θα είχε την αφέλεια να γράψει την ελεύθερη γνώμη του, θα βρισκόταν μετά στο δρόμο και θα έπρεπε να κοιτάξει να βρει νέα δουλειά.

Αν έδινα για δημοσίευση στην εφημερίδα μου την ελεύθερη γνώμη μου, θα…είχα χάσει τη θέση μου μέσα σε 24 ώρες. Κάποια από τα χαρακτηριστικά των συναλλαγών που κάνουν οι δημοσιογράφοι είναι η καταστροφή της αλήθειας, η ασύστολη ψευδολογία, η παραποίηση των γεγονότων, η συκοφαντία, η δουλοπρέπεια προς την πλουτοκρατία και το ξεπούλημα της χώρας τους για το καθημερινό τους ψωμί. Το γνωρίζετε εσείς και το γνωρίζω και εγώ ότι είναι τρέλα να υποστηρίζουμε ότι υπάρχει ανεξάρτητος Τύπος.

Είμαστε τα εργαλεία και οι δορυφόροι των πλούσιων ανδρών που βρίσκονται στα παρασκήνια. Είμαστε οι μαριονέτες, αυτοί που τραβάνε τα σχοινιά και εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα, οι ικανότητες και ολόκληρη η ζωή μας αποτελούν κτήμα άλλων ανθρώπων. Είμαστε πόρνες-διανοούμενοι.»

Η δήλωση του Σουίντον, ενώπιον της αριστοκρατικής λέσχης των μελών του τύπου στη Νέα Υόρκη, προέρχεται από το έτος 1880. 

Θα μου πείτε κάθε κανόνας έχει και τις εξαιρέσεις του.

Ας τις ανακαλύψουμε όσο είναι καιρός!

ΥΓ. Οταν έγραφα το παραπάνω κείμενο, πρωί Κυριακής, δεν είχα δεί ακόμη τις εφημερίδες. Λίγο αργότερα διαπίστωσα ότι το ΒΗΜΑ της Κυριακής περιέγραφε τη συνάντηση Καραμανλή – Ερντογάν, υπό τον τίτλο: «Τα χαμόγελα δεν έκρυψαν την ψυχρότητα». Ρόμπα η εφημερίδα!

Και τελικά προέκυψε και επίκαιρο!