Αν οι βουλευτές δεν έχουν συνείδηση του ρόλου τους και αν δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται … τι ψάχνετε να βρείτε!

Εδώ ο κόσμος καίγεται και βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλία έχει ανακαλύψει τον φοβερό και τρομερό τρόπο για να πείσει τον κόσμο!

Και αν αυτό συνέβαινε μια φορά άντε θα έλεγα… έτυχε. Όταν όμως επαναλαμβάνεται γίνεται τουλάχιστον αστείο!

Εμφανίζεται λοιπόν σε διάφορες εκδηλώσεις (αγωνιούσα γαρ για το πολιτικό της μέλλον) να λέει:

« Δεν είναι όλα μαύρα, υπάρχουν και θέματα με τα οποία μπορούμε να πλησιάσουμε τους πολίτες. Όπως για παράδειγμα οι ρυθμίσεις των τραπεζών. Παλιότερα σας ζητούσαν τη δόση του δανείου τώρα όμως μπορείτε να κάνετε ρύθμιση! Υπάρχουν και προγράμματα για τα οποία πρέπει να ενημερωθείτε! ( Δεν ξέρω αν εννοεί: Περάστε από το γραφείο μου να σας ενημερώσω)

Επειδή όμως υπάρχει και μια στοιχειώδης σοβαρότητα αναρωτιέμαι τι θα πει στον συνταξιούχο που του κόψανε τη σύνταξη, στο μισθωτό που τον οδήγησαν σε πρόωρη φτώχια, στους ανθρώπους της διπλανής της πόρτας που δεν τα βγάζουνε πέρα, σε αυτούς που και με τη δική της ψήφο, οδηγούνται στην εξαθλίωση.

Ας πει λοιπόν σε αυτόν που δεν έχει να πληρώσει το πετρέλαιο του, να μην ανησυχεί γιατί …θα του κάνει ρύθμιση η τράπεζα!

Ο καθένας θα μου πείτε παλεύει όπως μπορεί στον πολιτικό στίβο της χώρας! Ευτυχώς η θητεία τους τελειώνει σύντομα και ελπίζω να μην επιλέξουμε και πάλι ακατάλληλους ανθρώπους για σημαντικές θέσεις…

Στο δεκασέλιδο υπόμνημα των δανειστών μας με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου 2012, που βρίσκεται από χθες στα χέρια των κ. Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη και αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην επιτάχυνση των ρυθμών υλοποίησης των μέτρων που έχουν ήδη αποφασιστεί (και ψηφιστεί από τη Βουλή).

Ωστόσο, για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί, οι δανειστές ζητούν άμεσα μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μείωση των επικουρικών συντάξεων και αυξήσεις στις αντικείμενες αξίες ακινήτων, οι οποίες μάλιστα να ισχύσουν και αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου.

Ειδικότερα, το νέο πακέτο μέτρων, που θα είναι το αντικείμενο της σύσκεψης των αρχηγών με τον πρωθυπουργό, που αναμένεται να γίνει εκτός απροόπτου αύριο, και η υιοθέτηση του οποίου αποτελεί το «διαβατήριο» για την εκταμίευση της δόσης των 89 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

1. Αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων κατά 25 % έως την 1η Ιουνίου του 2012, αλλά με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου.
2. Μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσα από τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών.
3. Μείωση των επικουρικών συντάξεων και δημιουργία ενός ταμείου επικουρικής ασφάλισης.
4. Άρση των νομικών εμποδίων που υπάρχουν για απολύσεις προσωπικού και μειώσεις μισθών στις τράπεζες.
5. Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κοινές μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου, γεγονός που αποτρέπει την κρατικοποίησή τους.
6. Κατάργηση των ρυθμίσεων (που έχουν ήδη ψηφιστεί) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία.
7. Πώληση δυο – τριών μεγάλων επιχειρήσεων του Δημοσίου, έως το τέλος Ιουνίου του 2012.
8. Την καθιέρωση σε ετήσια βάση ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων όσων εμπλέκονται στη φορολογική διοίκηση.
9. Την εκδίκαση όλων των εκκρεμών δικών για οφειλές προς το Δημόσιο έως τον Μάρτιο του 2013.
10. Την κατάργηση κάθε είδους ρυθμίσεων που παρέχουν φορολογική αμνηστία (όπως π.χ. περαίωση).

Όπως καταλαβαίνετε τα … ευχάριστα δεν τα έχουμε ζήσει ακόμα.

Εκεί είχε συνάντηση με μια σειρά υψηλόβαθμων παραγόντων της χώρας, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού Β. Πούτιν.

Το ενδιαφέρον είναι πως, πέραν των διακρατικών κι επιχειρηματικών αναβαθμίσεων σχέσεων στο δίπολο Ελλάδα- Ρωσία, μιλά για «δεσμούς που γαλβανίστηκαν από την ιστορία και από τις πολιτιστικές μας σχέσεις: την ορθοδοξία».

 Εξειδικεύοντας στην περίπτωση του Βατοπεδίου και του Εφραίμ μιλά για υπόθεση που «χρησιμοποιήθηκε για ν’ ανατραπεί η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ». Ενώ για τον έγκλειστο ηγούμενο ελπίζει «να τελειώσει η ιστορία που δηλητηριάζει το εσωτερικό κλίμα στην Ελλάδα και την εικόνα της ορθοδοξίας γενικώς».

Τουλάχιστον δεν κρύβει την υποστήριξη στον Εφραίμ, την διατυπώνει ανοιχτά !

Έχουν το ενδιαφέρον τους ( και μεγάλο μάλιστα), αλλά γνωρίζει ο καθένας που έχει ασχοληθεί με αυτές, ότι τα συμπεράσματα, τα όποια συμπεράσματα, δεν μπορούν να καταγράψουν πολιτικές τάσεις σε ένα κινούμενο και ιδιαίτερα ρευστό πολιτικό περιβάλλον.

Μου προξενεί επίσης φοβερή εντύπωση ο τρόπος και η ευκολία με την οποία στελέχη του ΠΑΣΟΚ είτε «κορυφαία» ( μου τι δίνει αυτή η λέξη), είτε μεσαία, αποδέχονται ως δεδομένα καταγραφές που εκ των πραγμάτων δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια.

Αναφέρομαι στη δημοσκόπηση στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ». Συμμετέχοντας στον επιχειρούμενο κανιβαλισμό αυτών των ημερών κατά του ΠΑΣΟΚ, σχίζουν τα ρούχα τους για την 5^η θέση, δηλώνουν το απίστευτο «και πολύ είναι» και ταυτίζουν τη δημοσκοπική θέση του ΠΑΣΟΚ με την αλλαγή ηγεσίας!

Προφανέστατα δεν κατανοούν ότι οι όποιες κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες δεν αφορούν τα πρόσωπα αλλά την ουσία της πολιτικής. Και μπορεί μέσα στο άγχος τους να τελειώσουν με τον Παπανδρέου να ονειρεύονται δραματικές αλλαγές με κάποιον άλλο στην ηγεσία του κόμματος, δεν αντιλαμβάνονται όμως ότι αποτελούν όλοι τους μέρος του προβλήματος!

Άρα για τους ευκολοχώνευτους των δημοσκοπήσεων καλό θα είναι να αναλογιστούν τι έκαναν, όταν κάποιοι φώναζαν εδώ και πολύ καιρό ότι το πρόβλημα βρίσκεται στη διάλυση των όποιων κοινωνικών συμμαχιών είχε με κόπο συγκροτήσει το ΠΑΣΟΚ μετά από το 2004 και το εγχείρημα του αστικού εκσυγχρονισμού.

Σε ότι αφορά το ΠΑΣΟΚ είναι επίσης σαφές ότι η εικόνα που παρουσιάζει δεν μπορεί να πείσει , όχι για πολιτικές, αλλά ούτε για το αυτονόητο : Ότι μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική πρόταση. Και εδώ συμμετέχουν όλα τα «κορυφαία» (πάλι την είπα την κακιά λέξη) και προβεβλημένα στελέχη! Δηλώσεις, αντιδηλώσεις, βλακείες, προτάσεις με κορυφαία συνεισφορά στη διαμόρφωση αυτής της εικόνας της γραφικής πλέον αλλά και επικίνδυνης πολιτικής φιγούρας του Χρυσοχοίδη, ενισχύουν την εικόνα αυτή.

Αποδεικνύοντας πόσο λίγοι είναι αλλά και πόσο αδύναμοι να αντιληφθούν ότι η προσωπική τους διάσωση λίγο ενδιαφέρει τον κόσμο που οδηγείται στην εξαθλίωση.

Επισημαίνω επίσης τρία ενδιαφέροντα στοιχεία:

1. Το 40 και πλέον % των ερωτώμενων, δεν απαντά ή δεν συμμετέχει και το ότι ένας στους τέσσερις νέους γυρνά την πλάτη του στο πολιτικό σύστημα.
2. Τις καταγραφές της Χρυσής Αυγής
3. Την αδυναμία της ΝΔ να κεφαλαιοποιήσει τα αποτελέσματα της δικής της πολιτικής. Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η στασιμότητα της στις καταγραφές των δημοσκοπήσεων, που προοιωνίζουν εκπλήξεις για την ίδια όταν αρχίσει να σταθεροποιείται το πολιτικό σκηνικό.

Για επίλογο:

Το ΠΑΣΟΚ θα περάσει το καθαρτήριο επειδή το χρωστάει στο λαό και τους ανθρώπους που το πίστεψαν και το στήριξαν πολλά χρόνια τώρα. Οφείλει και πρέπει να βιώσει τον πλήρη πολιτικό εξαγνισμό. Μαζί του όμως από το «καθαρτήριο πυρ» θα περάσουν και όλοι όσοι καθόρισαν τις τύχες του, συμμετείχαν στις λήψεις αποφάσεων, άσκησαν κυβερνητικά καθήκοντα. Και δεν είμαι βέβαιος ότι θα οδηγηθούν στον παράδεισο…

 Η πρότασή του, για επαναλειτουργία του καναλιού, έχει κάτι από εργοδοτικό σαδισμό. Γύρω στους 275 και τους κάτι λιγότερο από 700 θ’ απολυθούν, παίρνοντας το 70% των οφειλόμενων και τα λοιπά σε.. βάθος χρόνων.

Όσοι παραμείνουν θα θυμίζουν τους παρεπιδημούντες στα καζάνια της κόλασης. Αυτοί θα πρέπει να ξεχάσουν τα οφειλόμενα (τυχεροί γάρ) και θα πληρωθούν, αν πληρωθούν ποτέ, με τον εξής πρωτότυπο τρόπο:

Αφού αφαιρούνται τα λειτουργικά έξοδα του σταθμού θα μοιράζονται ό,τι απομένει, αν φυσικά απομένει.

 Ίσως βάλθηκε να τρελάνει τις θεωρίες του Κ. Μάρξ ο Γ. Κουρής, οδηγώντας τον τροχό της ιστορίας στο ιστορικό στάδιο του «δουλοκτητικού καπιταλισμού». Τι άλλο να πούμε;

Σε μια περίοδο που οργανωμένα και συνειδητά το σύστημα δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα για την εξαφάνιση του ονόματος Παπανδρέου από την πολιτική σκηνή της χώρας, ο πρώην Πρωθυπουργός ανακαλύπτει με καθυστέρηση 18 μηνών τα «κακώς κείμενα» του μνημονίου!

Θα μπορούσα ακόμα και να συμφωνήσω με κάποιες από τις παρατηρήσεις του…

Δεν μπορώ όμως να μην αναρωτηθώ: «Τώρα τα ανακάλυψε;» Όταν κάποιοι έκαναν σκληρή κριτική στο μνημόνιο και προειδοποιούσαν για τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, ο σκληρός πυρήνας των λεγόμενων «εκσυγχρονιστών», όχι απλά το υπερασπιζόταν με μανία αλλά το παρουσίαζε σαν τη μοναδική λύση! Όχι μόνο τότε αλλά και σχετικά πρόσφατα, ακόμα και στη Συνδιάσκεψη στις 3Σεπτεμβρίου!

Και αν έστω έτσι ο πρώην Πρωθυπουργός , αναζητά πολιτικές Ιφιγένειες, γιατί ως έμπειρος πολιτικός και άνθρωπος που θέλει να βοηθήσει τη χώρα του δεν φρόντιζε από το Μάιο του 2010 να μας διαφωτίσει για το λάθος δρόμο και τις λάθος επιλογές;

Ακόμα και έτσι προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι δεν κάνει ούτε μια αναφορά στις πραγματικές αιτίες της κρίσης, στην καταστροφική πολιτική της προηγούμενης Κυβέρνησης, στην εκτίναξη του χρέους στο διάστημα 2004 – 2009, αλλά και στις βάσεις που μπήκανε την προηγούμενη περίοδο (2001 – 2004).

Ωστόσο ο πρωθιερέας του αστικού εκσυγχρονισμού (έστω και με τα γνωστά υλικά, τύπου Μαντέλη και Τσουκάτου) ζητά αλλαγή των ισορροπιών εντός της Ε.Ε. Ούτως ώστε να ενδυναμωθούν οι προσπάθειες ανάπτυξης και να υπάρξει «φυγή προς τα εμπρός» στα θέματα της «οικονομικής διακυβέρνησης» και της «πολιτικής ενοποίησης»!

Εντάξει! Ο ένας αναζητά αλλαγή ισορροπιών, ο άλλος ανακαλύπτει ΤΩΡΑ (Προβόπουλος) ότι «η κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη!» και ο τρίτος (Παπαδήμος) ετοιμάζεται να καταλήξει σε συμφωνία για τη νέα δανειακή σύμβαση με όρους που θα κάνουν το μνημόνιο να μοιάζει με χάιδεμα μεταξένιου υφάσματος!

Η πολιτική υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο!

Εκτός και αν – επειδή στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο – ξαναζούμε το σενάριο που θέλει τον Σημίτη σε κάποιον ενεργό πολιτικό ρόλο στο μέλλον, την ώρα που ο πρώην στενός του συνεργάτης Λ. Παπαδήμος έχει οριστεί πρωθυπουργός.

Εκτός και αν οι σχέσεις του με την γερμανική σοσιαλδημοκρατία, οικοδομημένες επί δεκαετίες, υποψιάζουν για ευρύτερο συντονισμό εντός της ευρωζώνης.

Και κάτι τελευταίο: Πέρα από τις διαφωνίες μου με την πολιτική του μνημονίου ( έγραψα πολλές φορές) υπάρχει ένα δεδομένο που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει: Τις κρίσιμες ώρες της μάχης για τη σωτηρία της χώρας ΑΛΛΟΣ ΕΤΡΕΧΕ παντού για να εξασφαλίσει ( με μεγάλο τίμημα) τα απαραίτητα χρήματα προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση.

Και αυτός ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου.

Οι βαρώνοι της σημερινής πολιτικής σκηνής κυριολεκτικά έκαναν … τους  Κινέζους.

Διότι το ΠΑΜΕ οδηγεί, κατά τον εντιμότατο Δασκαλόπουλο, «πίσω σ’ εποχές που έχουν οριστικά παρέλθει».

Ενώ ο ίδιος και τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπεί οδηγούν στον παράδεισο των ελεύθερων απολύσεων, στην «γη Χαναάν» των 400 ευρώ και τον «νέο κόσμο» όπου ο εργοδοτικός δεσποτισμός ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού.

Πάλι καλά που ο ΣΕΒ δεν έχει θεσπίσει και ένα αποδεκτό «σαβουάρ βίβρ» για τις εργατικές διαμαρτυρίες. Εκτός κι αν προετοιμάζει κάτι τέτοιο.

Ωστόσο ο πρόεδρος του ΣΕΒ φρόντισε ν’ ανοίξει μέτωπο και με τον Γ. Παπανδρέου.

Ο οποίος είναι αναφανδόν υπέρ του «κοινωνικού διαλόγου», οπότε προκαλεί εντύπωση η απαρέσκεια Δασκαλόπουλου σε σχετική πρωτοβουλία του προέδρου  του ΠΑΣΟΚ.

Έτσι ο Γ. Παπανδρέου καρφώνει τον.. υποψήφιο συνομιλητή του, μιλώντας για «θεσμικό ρόλο» των κομμάτων (και δή «καθοριστικό») σ’ αυτήν την διαδικασία και θεωρώντας πως δεν επιτρέπεται «αποφυγή ενός διαλόγου με κριτήρια προσχηματικά».

Αθροίζοντας τις «συνδικαλιστικές» τακτικές του προέδρου του ΣΕΒ βλέπουμε πως υποδεικνύει (αυτός και η συντεχνία του) την επιθυμητή εκλογική συμπεριφορά των πολιτών. Η εύνοια προς την ΝΔ και τον ΛΑ.Ο.Σ είναι έκδηλη.

Το ενδιαφέρον δεν είναι στ’ ότι αυτή υφίσταται, αλλά στ’ ότι ομολογείται σχεδόν ανενδοίαστα.

Βέβαια στο συγκεκριμένο site δεν αναφέρεται το όνομα του, κυκλοφορεί όμως έντονα ότι πρόκειται για τον Νίκο Ζωίδη. Τώρα αν αναρωτηθείτε ποιος είναι αυτός … μπείτε στην ιστοσελίδα του να ενημερωθείτε.

Σημασία δεν έχει ποιος είναι αλλά τι λέει.

Και κυρίως τι σηματοδοτεί για την επόμενη ημέρα!

Επιλέγω χαρακτηριστικά:

« …ήδη αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ ζει με μηχανική υποστήριξη, εάν δε ο Γ. Παπανδρέου δεν αποχωρήσει τις προσεχείς δύο εβδομάδες, τότε θα βουλιάξουμε εντελώς. Αν συμβεί κάτι τέτοιο η Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι έτοιμη να αποφασίσει την αντικατάσταση του κ. Παπανδρέου, ή αν ο ίδιος επιμείνει στην παραμονή του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, τότε οι περισσότεροι θα αποχωρήσουν και θα συγκροτήσουν νέο κομματικό σχηματισμό».

Και το άλλο:

« Κατηγορηματικά δε απέκλεισε κάθε πιθανότητα πραξικοπηματικής παραμονής του Γ. Παπανδρέου στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ: Αν μείνει ο Παπανδρέου, τότε θα φύγουμε εμείς και ο καθένας θα τραβήξει τον δρόμο του. Τα τσιφλίκια τελείωσαν, δήλωσε με έμφαση.»

Αναλυτικά μπορείτε να δείτε το δημοσίευμα ΕΔΩ:

http://rodosalarm.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1272%3A2012-01-19-05-42-12&catid=34%3Atopiki-politiki&Itemid=27

Επαναλαμβάνω ότι άσχετα με το ποιος είναι η συγκεκριμένη τοποθέτηση δείχνει όλη την παθογένεια της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ και αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο το γιατί υπήρξαν οι τελευταίες εξελίξεις που οδήγησαν στην παραίτηση Παπανδρέου από την Πρωθυπουργία.

Αποδεικνύει επίσης ότι η διάσπαση βρίσκεται στα αρρωστημένα μυαλά κάποιων που προφανώς κάνουν και τους προσωπικούς τους υπολογισμούς για τις επερχόμενες εκλογές.

Ας τον ενημερώσει κάποιος ότι με το να εκβιάζεις και να απειλείς δεν επιβάλλεσαι ούτε επιβιώνεις σε μια διαλυμένη πολιτική σκηνή.

Απλά δίνεις δικαιώματα να κάνουν και οι άλλοι αυτό το οποίο εσύ σήμερα θεωρείς λύση.

Ας του πει κάποιος ότι ο Ταλιμπανισμός στην πολιτική και μάλιστα μέσα στο Κοινοβούλιο, είναι η απόδειξη ότι αυτό το πολιτικό προσωπικό δεν είναι απλά κατώτερο των περιστάσεων αλλά και επικίνδυνο και για τη χώρα και για το ΠΑΣΟΚ.

Σε κάθε περίπτωση αυτές οι «δηλώσεις» δεν προμηνύουν καλές εξελίξεις….

Επιχειρησιακές συμβάσεις και ψαλίδισμα αποδοχών

Συγκεκριμένα, η εφαρμογή των Επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που υπογράφουν οι εργοδότες με επιχειρησιακά σωματεία ή ενώσεις εργαζομένων, σύμφωνα με το άρθρο 37 του ν. 4024/2011, εμφανίζεται να έχει μεγαλύτερη δυναμική, από τις Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις που υπογράφονται με τα κλαδικά σωματεία.

Μόνο κατά το δίμηνο Δεκεμβρίου του 2011 και Ιανουαρίου του 2012 συμφωνήθηκαν 52 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 17.531 εργαζομένους. Αντίθετα στο δεκάμηνο του 2011, συμφωνήθηκαν 12 Ειδικές Επιχειρησιακές Συμβάσεις, οι οποίες αφορούσαν συνολικά 3.550 εργαζομένους.

Με την εφαρμογή των επιχειρησιακών συμβάσεων, συμφωνήθηκαν μειώσεις αποδοχών που κυμαίνονταν από 5% έως 25%.

Ο μεγαλύτερος αριθμός επιχειρησιακών συμβάσεων κατατέθηκε στην Αττική από 11 επιχειρήσεις που απασχολούν 14.457 εργαζόμενους.

Επίσης 1.727 επιχειρήσεις που απασχολούν 11.085 εργαζομένους υπέβαλαν στις επιθεωρήσεις εργασίας πίνακα προσωπικού για μείωση αποδοχών για το διάστημα από 01-09-2011 έως 31-12-2011, κάνοντας χρήση του άρθρου 30 του Ν. 3996/2011.

Εντυπωσιακή αύξηση εμφανίζει η μετατροπή ολοένα και περισσότερων υφιστάμενων συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας.

Το 2010 μετατράπηκαν 26.253 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε άλλες μορφές ευέλικτων συμβάσεων εργασίας. Ο αριθμός αυτός είναι κατά 54,6% αυξημένος σε σχέση με το 2009. Για το έτος 2011 έχουν μετατραπεί 58.962 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης, είτε σε συμβάσεις μερικής είτε σε συμβάσεις εκ’ περιτροπής εργασίας.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό, ότι ενώ το 2009 οι συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης αντιπροσώπευαν το 79% των νέων συμβάσεων, το 2010 αντιπροσώπευαν το 66,9% και το έτος 2011 το 58,92%.

Από την άλλη πλευρά, η αναλογία των συμβάσεων μερικής απασχόλησης στο σύνολο των νέων συμβάσεων αυξήθηκε από 16,7% το 2009 σε 26,1% το 2010 και σε 30,65% για το έτος 2011.

Οι συμβάσεις εκ περιτροπής εργασίας αντιπροσώπευαν το 4,3% του συνόλου των νέων συμβάσεων το 2009, το 6,9% των νέων συμβάσεων εργασίας το 2010 και το 8,95% των νέων συμβάσεων εργασίας κατά το έτος 2011.

Κατά το 2011, οι επιθεωρητές εργασίας διενήργησαν ελέγχους για αδήλωτη εργασία σε 20.246 επιχειρήσεις που αντιστοιχούν στο 2,5% περίπου των συνολικών επιχειρήσεων στη χώρα και επιβλήθηκαν πρόστιμα 11.409.500 ευρώ.

Στις επιχειρήσεις που ελέγχθηκαν, εντοπίστηκαν 19.968 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι σε συνολικό αριθμό 66.615.

Οι αλλοδαποί ανασφάλιστοι, αντιπροσωπεύουν το 39,49% σε σχέση με το συνολικό αριθμό των αλλοδαπών εργαζομένων και οι ημεδαποί ανασφάλιστοι 25,71% των ημεδαπών.

Οι πιο επιρρεπείς κλάδοι στην ανασφάλιστη εργασία είναι: επισιτιστικά επαγγέλματα (εστιατόρια-ταβέρνες, αίθουσες δεξιώσεων, μεζεδοπωλεία, καφετέριες μπαρ, κέντρα διασκέδασης), Βιοτεχνικά Πάρκα, Βιομηχανικές ζώνες, Κομμωτήρια, Πρατήρια Βενζίνης, Συνεργεία Αυτοκινήτων, Μεταφορικές Επιχειρήσεις, Καθαριότητα, Κατασκευές, Φιλοξενία, Υπηρεσίες ασφαλείας (Security).

Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, πραγματοποίησε το 2011 συνολικά 59.657 ελέγχους και επέβαλε πρόστιμα 14.865.461 ευρώ.

Αντίστοιχα, οι περιφερειακές Υπηρεσίες Επιθεώρησης Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία πραγματοποίησαν 28.149 ελέγχους και επέβαλαν 2.171 κυρώσεις.

Στην ίδια περίοδο, διερευνήθηκαν οι αιτίες 5.204 εργατικών ατυχημάτων τα οποία αναγγέλθηκαν στο Σ.ΕΠ.Ε., εκ των οποίων τα 70 ήταν θανατηφόρα. Συγκριτικά, για το 2011 με την ίδια χρονική περίοδο του 2010 προκύπτει μείωση 9,1% των εργατικών ατυχημάτων και 25.50% των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων.

Οι Περιφερειακές Υπηρεσίες Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων (π. Κοινωνικής Επιθεώρησης) σ’ όλη τη χώρα πραγματοποίησαν 30.970 ελέγχους και επέβαλαν 6.807 κυρώσεις. Στην ίδια περίοδο διενεργήθηκαν 20.948 εργατικές διαφορές, από τις οποίες επιλύθηκαν οι 9.861 και καταβλήθηκαν στους εργαζόμενους 19.806.284 ευρώ.

Οι κυριότερες παραβάσεις που εντοπίζουν οι Κοινωνικοί Επιθεωρητές αφορούν σε:

* μη καταβολή αποδοχών (κυρίως σε εμπορικά καταστήματα) απολύσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης,

* οφειλές αποδοχών αδείας και επιδομάτων αδείας,

* μη χορήγηση αναλυτικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων στους μισθωτούς κατά την εξόφληση των αποδοχών τους,

* εξαναγκασμό υπογραφής εξοφλητικών αποδείξεων και καταβολή μικρότερου ποσού,

* παραβίαση ωραρίου (φαινόμενο που το συναντάμε πολύ συχνά στις τράπεζες επικαλούμενες δήθεν ταμειακό λάθος),

* απασχόληση σε ημέρα ανάπαυσης (REPO),

* μη ανάρτησή τους σε εμφανές σημείο στους χώρους εργασίας των πινάκων προσωπικού και των ωρών εργασίας,

* παράνομη υπερωριακή απασχόληση,

* μη χορήγηση εβδομαδιαίας και αναπληρωματικής ανάπαυσης όπως και μη χορήγηση της αδείας στους μισθωτούς ή μη τήρηση του βιβλίου αδειών

Αποτελέσματα τέλος φαίνεται να αποδίδει ο συμφιλιωτικός χαρακτήρας του ΣΕΠΕ, καθώς, οι επιλυθείσες εργατικές διαφορές παρουσιάζουν φέτος αύξηση κατά 4,84% σε σχέση με πέρσι και κατά 0,80% σε σχέση με το 2009 και αύξηση 8,15% σε σχέση με το 2010, και 14,11% σε σχέση με το 2009, εμφανίζουν τα καταβληθέντα χρηματικά ποσά.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με εξαίρεση το κομμάτι που αφορούσε στην εκλογή του Προέδρου και τις προτεραιότητες, το υπόλοιπο το είδα δημοσιευμένο στο φύλο της εφημερίδας τη Δευτέρα 16 Ιανουαρίου.

Το κομμάτι της παρέμβασης που λείπει είναι το εξής:

“Ταυτόχρονα οφείλει να απαντήσει πειστικά και στην απαξίωση των λεγόμενων «κορυφαίων» στελεχών, τα οποία σαν συστατικά στοιχεία της κρίσης, εμφανίζονται αδύναμα να οδηγήσουν σε νέες κατευθύνσεις και το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

 Οι διαδικασίες που θα ανοίξουν το επόμενο διάστημα πρέπει να είναι διαδικασίες καθαρά πολιτικές, που θα δώσουν τη δυνατότητα στην οργάνωση και στο κάθε μέλος μας να συμμετάσχει ισότιμα στη διαμόρφωση των νέων δεδομένων.

Πρέπει να έχουν συγκεκριμένο και ορατό πολιτικό περιεχόμενο και να είναι ουσιαστικές, συμμετοχικές και βασανιστικές.

Κρίνεται το μέλλον του κινήματος και το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης.

 Όσοι προτείνουν συνοπτικές διαδικασίες και γρήγορη λήψη αποφάσεων χωρίς εξαντλητικό διάλογο  για τις θέσεις και τη φυσιογνωμία μας, προσφέρουν κακή υπηρεσία και στο ΠΑΣΟΚ και στην χώρα.

Πίσω από την υποτιθέμενη βιασύνη κάποιων κρύβεται απλά και μόνο η πρόθεση τους να «τελειώσουν» με την προηγούμενη ηγεσία, παίρνοντας με αυτόν τον τρόπο τη ρεβάνς του 2007.

Είναι άραγε θέμα προσώπου;

Είναι κυρίαρχο πρόβλημα το ποιος θα βρεθεί στην κορυφή της κομματικής πυραμίδας αδιαφορώντας για το ότι αυτή καταρρέει χωρίς τα κοινωνικά της στηρίγματα;

Ποιες πολιτικές θα υλοποιήσει;

Ποια επιλογή θα κάνει στην περίπτωση που δεν προκύψει αυτοδύναμη Κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές;

Οποιαδήποτε τέτοια εξέλιξη που αποτελεί προσπάθεια δημιουργίας ενός ελεγχόμενου και γραφειοκρατικού κομματικού μηχανισμού, ολίγων στελεχών υποταγμένων και στρατευμένων στη λογική της προσωρινής αναγκαιότητας θα οδηγήσει στον οριστικό ενταφιασμό του κινήματος.”